Wirecard

Een van de grootste fraudegevallen in de moderne Duitse geschiedenis betreft toch wel Wirecard. Het boekhoudschandaal bij het Duitse betalingsbedrijf Wirecard kostte de topman van de Duitse beurswaakhond BaFin Felix Hufeld zijn baan. Het concern ging in juni 2020 failliet na een groot fraudeschandaal. Daarnaast had het bedrijf 3,5 miljard euro aan schulden. Topman Markus Braun stapte op vanwege de affaire. De val van Wirecard riep vooral vragen op over de houding en werkwijze van beurswaakhond BaFin en andere autoriteiten. Zeker nadat bekend werd dat ook medewerkers van BaFin transacties deden in aandelen Wirecard terwijl er al een onderzoek vanuit de toezichthouder gaande was naar dit bedrijf. De hele kwestie leidde tot een parlementaire hoorzitting. Hufeld kondigde zijn vertrek aan in een gezamenlijke verklaring met de Duitse minister van Financiën Olaf Scholz. Hufeld gaf toe dat BaFin een van de autoriteiten is die de fraude niet ontdekte. Topman Markus Braun van Wirecard en drie andere voormalige bestuurders werden gearresteerd. De tweede man van het betalingsbedrijf, Jan Marsalek, is nog voortvluchtig. Justitie onderzocht het bedrijf waarna het bedrijf instortte, de aandelen kelderden, en de beurswaarde verdampte. In de tussentijd verdwenen nog eens honderden miljoenen. Wirecard schopte het met een soort piramidespel tot de DAX. ING en ABN Amro hadden elk zo’n 180 miljoen euro geleend aan het fintechbedrijf. Voor Gerrit Zalm na Fortis en DSB en de vervolging wegens toelaten van witwassen de zoveelste schandvlek op zijn carrière. Mogelijk is voorafgaand aan het faillissement 1 miljard dollar naar schimmige partners doorgespeeld. Op dat moment werd Wirecard al beschuldigd van boekhoudfraude. Wirecard gaf ongedekte leningen aan bedrijven die bedoeld waren als vooruitbetalingen aan verkopers die hun betalingen door de Aziatische partners van Wirecard lieten verwerken. De uitstroom van geld versnelde voorafgaand aan het faillissement in juni. Zo kreeg het Singaporese Ocap in het eerste kwartaal bijna 100 miljoen euro overgemaakt. Wirecard maakte gebruik van partners in landen zoals de Fillipijnen waar het zelf geen vergunning had om betalingen af te handelen. Dat systeem werd opgetuigd door de voormalig operationeel directeur Jan Marsalek, die nu spoorloos is. Op 30-jarige leeftijd werd hij gepromoveerd tot de Wirecard Board of Management – zonder diploma, zelfs zonder middelbare schooldiploma. Wirecard stortte in juni 2020 in elkaar toen bleek dat er 1,9 miljard euro die op de balans stond verdwenen was, of mogelijk gefingeerd was. Daarnaast was er 3,5 miljard euro aan schulden. Beleggersvereniging European Investors-VEB heeft Ernst en Young bij de rechtbank in Stuttgart gedagvaard voor de dubieuze rol van de accountant in bij de ineenstorting van Wirecard en eist eist schadevergoedingen voor beleggers. In april verklaarde Wirecard-ceo en grootaandeelhouder Markus Braun openlijk dat EY de jaarrekening in juni ging goedkeuren en dit werd door EY niet tegengesproken of gecorrigeerd, waardoor investeerders op het verkeerde been werden gezet. Bovendien zijn er twijfels over de juistheid van de controle van eerdere jaarrekeningen van Wirecard door EY. De curator dacht delen van het bedrijf nog te kunnen redden mits structuren worden aangepast. EY had “over het hoofd gezien” dat hooggeplaatste managers van Wirecard in het geheim belangen had in een beleggingsvehikel op Mauritius. Dit fonds, Emerging Market Investment Fund 1A genaamd, verkocht drie Indiase bedrijven aan Wirecard voor 340 miljoen euro. Dat gebeurde enkele weken nadat EMIF de bedrijven zelf voor een fractie van dat bedrag had gekocht. KPMG vermoedt dat via deze doorverkoopactie geld van Wirecard is verduisterd. Het lijkt daarop omdat de waarde van de Indiase bedrijven in korte tijd hard steeg. Dat gebeurde deels op basis van winsten die in de toekomst gehaald zouden worden. Wie er achter EMIF 1A zit is overigens onduidelijk. 22 april 2021 verschijnt de Duitse minister van Financiën Scholz voor de commissie en 23 april Angela Merkel die moet uitleggen waarom ze tijdens haar bezoek aan China in 2019 Wirecard heeft aanbevolen bij de Chinese leiders. Dat deed ze op verzoek van een partijgenoot, de oud-minister van Defensie, die door Wirecard als adviseur werd betaald. Terwijl er toen al genoeg geluiden waren dat het bij het bedrijf niet klopte”, zegt Akkermans. Het vormt het slotstuk van de parlementaire enquête, die afgelopen maanden zo’n tachtig betrokkenen ondervroeg. Op het hoogtepunt in 2018 was Wirecard 28 miljard euro waard, met meer dan 5000 werknemers wereldwijd. Accountant Ernst & Young, die al tien jaar de boekhouding doet en bij eerdere meldingen niets vond, ontdekte nu wel onregelmatigheden. De gretigheid van politici om het bedrijf ruim baan te geven, is opvallend. Al in 2008 kwamen de eerste onregelmatigheden aan het licht, maar maatregelen bleven uit. Voormalig Wirecard-topman Markus Braun is in november voor de onderzoekscommissie verschenen. De onderzoekscommissie richt zich nu op politieke elite. 22 april was minister van Financiën Scholz aan de beurt en 23 april Angela Merkel. Scholz was verantwoordelijk voor BaFin en is nu de kanselierskandidaat voor de SPD, de verkiezingen zijn al over vijf maanden. Jan Marsalek, is van de aardbodem verdwenen. Hij is waarschijnlijk met een privévliegtuig naar Belarus gevlogen. Een gepensioneerde hoge Duitse inlichtingenfunctionaris vertelde dat Marsalek vrienden en medewerkers had verteld dat hij een zeer geheime chemische formule bezat voor novichok, ’s werelds dodelijkste zenuwgas. Bernd Schmidbauer, staatssecretaris van de Duitse bondskanselier tussen 1991 en 1998, legde donderdag getuigenis af tijdens een parlementaire hoorzitting van 10 uur die zich richtte op de banden van Wirecard met inlichtingendiensten in verschillende landen. Marsalek had nauwe banden met geheime diensten in Oostenrijk en Rusland. De 41-jarige Oostenrijker staat op de “most wanted” lijst van Interpol. De complete formule voor Novitsjok, die in maart 2018 werd gebruikt om de voormalige Russische geheime dienstagent Sergei Skripal en zijn dochter Julia te vergiftigen, was een goed bewaard geheim dat alleen bekend was bij vijf instellingen. Marsalek weigerde vragen te beantwoorden over hoe hij informatie kreeg over de vergiftiging van de Skripals. Marsalek zou de potentiële voordelen van samenwerking tussen Wirecard en de geheime dienst hebben willen benutten om potentiële criminelen en terroristen op te sporen met behulp van creditcardinformatie. Marsalek hielp enerzijds criminelen bij het witwassen van geld en tegelijkertijd nodigde hij de inlichtingendiensten uit om de geldstromen van Wirecard-klanten te volgen. Het Duitse toppolitiebureau heeft gedurende meerdere jaren nauw samengewerkt met Wirecard. De voormalige Franse president Nicolas Sarkozy en Marsalek waren tijdens een diner in München om de situatie in Libië te bespreken. Er waren ook mogelijke banden tussen Marsalek en de Wagner Group, een Russische paramilitaire organisatie wat zou kunnen beteken dat hij zich schuil houd in Rusland . Jan Marsalek. Geboren in Wenen (41) was tot 18 juni Chief Operating Officer (COO) bij Wirecard uit Aschheim nabij München. Als COO zorgde Marsalek gedurende tien jaren voor de verkoop en de Aziatische activiteiten. Marsalek vertelde collega’s dat hij op zoek wilde gaan naar het miljard dollar fortuin in de Filippijnen. Een dag nadat hij uit Wirecard was gegooid, reisde hij met een privéjet naar Minsk, Wit-Rusland en later naar Moskou. De Russische buitenlandse inlichtingendienst hielp hem daarbij. Omgekochte Filipijnse grensbeambten vervalsten de immigratiedatabase van het land voor hem, het toonde zijn zogenaamde aankomst op 23 juni 2020. Het bedrog werd opgemerkt door video-opnames op de luchthaven. Marsalek opereert onder de codenamen Richard Dabrowski en Karim Gasmi. Hij bouwde met zijn IMS holding een klein bedrijfsimperium vanuit een sjieke villa aan de Prinzregentenstrasse 61 in München. IMS is 5 miljoen euro verschuldigd aan verschillende start-ups, 3 miljoen euro aan de verhuurder van de villa en 1,4 miljoen euro aan Wirecard Bank, 3,4 miljoen euro aan Marsalek zelf en 1 miljoen euro aan exploitatiekosten. Vanuit Villa Alfons zou Marsalek zijn drukke zaken hebben gepland en regelmatig ex-agenten, militairen en witwassers van over de hele wereld hebben ontvangen. Hij was een of twee keer per week in de villa en zijn gasten waren onder meer het voormalig hoofd van de Libische buitenlandse geheime dienst en voormalige medewerkers van de Russische geheime dienst. Marsaleks connecties met Rusland worden momenteel nagegaan door de contraspionagedienst van het Federale Bureau voor de Bescherming van de Grondwet. Het Russische consulaat-generaal bevindt zich direct tegenover de villa. De villa heeft een alarmsysteem, bewakingscamera’s en werd door Marsalek ingericht met een tapvrije kamer gepland. Ook de voormalige Oostenrijkse inlichtingenofficier Martin W. zou zijn kantoor in een aangrenzende kamer hebben gehad. Martin W. wordt beschouwd als een van de laatste mensen die Marsalek ontmoette voordat hij vluchtte van Wenen naar Minsk. W. ontkent elke betrokkenheid. Marsalek werkte twee jaar voor zijn verdwijning bijna elke dag in deze villa en reed soms met een taxi naar het Wirecard-hoofdkantoor in Aschheim, tien minuten verderop, waar de uitgevonden bedrijven in Oost-Azië worden geboekt. Marsalek controleert de echte deals vanuit de villa, ging naar feesten in de adellijke club “Pacha” in München en lunchte in restaurant “Käfer”. Hij nodigde graag kennissen uit in het luxe hotel “Mandarin Oriental” in München. Op het dakterras deelde hij dan champagne uit en betaalde hij de rekeningen van honderden euro’s contant. Zijn Sushi at hij van naakte vrouwenlichamen. “Ja, eet een van jullie dat anders? Ik kan me niet veel veroorloven … maar ik laat het niet wegnemen van me.” Marsalek probeert zijn compaan Cudnovic af te laten treden als directeur en eigenaar van IMS en aan te blijven als tekenbevoegde en partner. Cudnovic is op papier voor 100 procent eigenaar van IMS. Er is ook een geheime overeenkomst: een trustovereenkomst tussen Cudnovic en Marsalek. Marsalek heeft hierbij een belang van 75% in IMS Capital Partners GmbH.De officier van justitie verdenkt Marsalek er van dat hij in de loop van de tijd miljoenen uit Wirecard heeft weggesluisd voor zijn eigen investeringen. Een klein deel daarvan vloeide rechtstreeks naar de start-ups van IMS, een ander via de omweg van twee Turkse bedrijven. Bovendien ontvingen de start-ups van Marsalek miljoenen van Wirecard Bank als leningen en voor vermeende adviesdiensten. Cudnovic stelt dat Marsalek de afgelopen jaren miljarden stal met de hulp van James Henry O’Sullivan. Hiermee had Marsalek grote Wirecard-deals gesloten – en de groep leeggezogen. Marsalek stelt daar tegenover dat Cudnovic een van de eersten was die “advieskosten” accepteerde van Wirecard om onder andere zijn huis te kunnen financieren. Cudnovic werkte aan oplossingen voor het witwassen van geld. Cudnovic ontving tussen maart 2019 en juni 2020 in totaal 160.000 euro van Wirecard voor klantenwerving en bedrijfsontwikkeling. De bij Marsalek aangesloten Turkse bedrijven eisen ondertussen bijna 20 miljoen euro terug van IMS. Aan het einde van de zomer 2020 hebben de Turkse bedrijven Cudnovic aangeklaagd en strafrechtelijke vervolging ingediend. Op zijn privévermogen wordt besalg gelegd – een situatie die pas in maart 2021 zal veranderen door een intrekkingsbesluit van de regionale rechtbank van München. Daarvoor, eind oktober 2020, zat Cudnovic 18 dagen in hechtenis. Terwijl hij achter de tralies zit, doorzoekt het parket hun voormalige gedeelde villa maar die bleek weken eerder al leeggehaald te zijn. 31 augustus 2020 beschuldigde Cudnovic Marsalek en zijn vrienden van de geheime dienst hier achter te zitten. De directeur van de in Dubai gevestigde dochteronderneming Cardsystems Middle East FZ-LLC werd onlangs ook gearresteerd. Hij was uit Dubai gereisd en werd aangehouden op basis van een eerder aangevraagd arrestatiebevel gebaseerd “op de dringende verdenking van gezamenlijke fraude en poging tot gezamenlijke fraude in bijzonder ernstige gevallen, alsook op de verdenking van medeplichtigheid aan andere misdrijven”. Het belooft een slepende zaak te worden. Tussen nu en eind 2023 zijn zo’n honderd zittingsdagen gepland bij de rechtbank in München. De verwachting is dat het proces zelfs tot in 2024 doorloopt. De zaak wordt donderdag 8 december 2022 gestart met het voorlezen van de aanklachten. Het document telt maar liefst 89 pagina’s. Drie jaar na de feiten, stuurt Marsalek een brief aan zijn advocaat en heeft hij contact opgenomen met de rechtbank van München, waar het proces rond Wirecard plaatsvindt. Over de inhoud van de brief laat de advocaat niets los, maar Marsalek zou commentaar geven op de verschillende partijen die betrokken zijn bij het proces. Hij zou vooral Oliver Bellenhaus viseren, die voor Wirecard in Dubai zat. Volgens Marsalek zou hij als kroongetuige meerdere keren hebben gelogen in de rechtbank. Het proces in in december 2022 in de rechtbank in München van start gegaan. Onder de aangeklaagden zijn Markus Braun, de voormalige CEO, Oliver Bellenhaus, de ex-topman in Dubai en een ex-boekhouder. Het Openbaar Ministerie in München beschuldigt de verdachten onder meer van marktmanipulatie, vertrouwensbreuk, grootschalige frauduleuze praktijken en het opstellen van onjuiste balansen sinds 2015. Het OM klaagde in maart Braun al aan voor fraude, koersmanipulatie en georganiseerde vermogenscriminaliteit. De Bondsdag heeft in de zomer van 2021 een parlementair onderzoek afgerond naar Wirecard. Ook toenmalig kanselier Angela Merkel en ex- minister van Financiën Olaf Scholz, de huidige kanselier, zijn door de commissie ondervraagd over hun betrokkenheid. De rechtbank in München heeft voor het komende jaar 100 procesdagen gepland en denkt dat er tot in 2024 nog procesdagen nodig zullen zijn. De curator is ondertussen een rechtszaak begonnen tegen Ernst & Young (EY)Accountants van EY die verantwoordelijk waren voor het controleren van de jaarcijfers. De curator beschuldigt hen van langdurige systematische tekortkomingen bij de controles en eist een schadevergoeding van 1,5 miljard euro. De aanklacht gaat over controles op de jaarrekeningen van 2015 tot en met 2019. De voortvluchtige Jan Marsalek, heeft – waarschijnlijk via de Russische geheime dienst  – een nieuwe identiteit gekregen Hij zou het paspoort van een Russische priester hebben en is volgens journalisten nog steeds actief als spion. Volgens een onderzoekscollectief kreeg Marsalek al in september 2020 het paspoort van een bestaande Russisch-orthodoxe priester die erg op hem leek. Hij zou sindsdien een netwerk van Russische agenten hebben aangestuurd. Ook vonden de journalisten bewijs dat hij tijdens de succesjaren van Wirecard betrokken was bij spionageactiviteiten en regelmatig contacten met Russische geheime diensten had. Ook zou hij het bedrijf hebben gebruikt om via ingewikkelde constructies delen van een Russische huurlingengroep te kopen. Onduidelijk is of hij betaalgegevens waartoe Wirecard toegang had, heeft doorgespeeld aan Rusland.De Wirecard-manager die zich naar Rusland haastte, vermomde zich als een orthodoxe priester. Uit nieuw onderzoek blijkt dat Jan Marsalek mogelijk al jaren spioneert voor de geheime diensten van Moskou.

Uit ZDF-onderzoek bleek dat Jan Marsalek waarschijnlijk jarenlang voor de Russische geheime diensten heeft gewerkt. Toen de miljardenfraudezaak in de zomer van 2020 het imperium van de Münchense financiële dienstverlener Wirecard in de afgrond scheurde, vertrok Jan Marsalek spoorslags naar Rusland. 
In september 2020 nam Marsalek de identiteit aan van een Russisch-orthodoxe priester genaamd Konstantin Bajazow. Mensen die dicht bij de Russische geheime diensten stonden, hielpen hem aan zijn nieuwe paspoort. En de verbanden gaan veel verder terug: nieuw onderzoek suggereert dat Marsalek blijkbaar al jaren deel uitmaakt van Russische spionagenetwerken.

Marsalek, berucht om zijn adrenalineverslaving, is eigenlijk geen priester geworden. Maar ook zijn nieuwe identiteit is nog niet helemaal verzonnen. In feite woont een priester genaamd Konstantin Bayazov in de Russische stad Lipetsk, ten zuidoosten van Moskou. Hij lijkt op Marsalek, hun geboortedata liggen slechts een jaar uit elkaar. Blijkbaar heeft Marsalek zijn identiteit aangenomen om vrij te kunnen reizen. Het onderzoeksteam beschikt over kopieën van het nieuwe paspoort en de bijbehorende paspoortdossiers. Beide tonen een portretfoto van Marsalek. Een vrouw die al was opgemerkt als vermoedelijke helpster van de Russische binnenlandse geheime dienst FSB heeft het paspoort aangevraagd en opgehaald bij de autoriteiten in Moskou. Volgens mobiele telefoongegevens zou Marsalek kort na zijn ontsnapping met haar naar de bezette Krim zijn gereisd.
Toen ZDF in Rusland de echte priester telefonisch probeerde te bereiken, wilde hij geen vragen beantwoorden: “Ik zei toch dat je als journalist moet begrijpen dat we niet met je kunnen praten”, zegt hij.

Zijn Russische minnaar Natalia Zlobina zou een centrale rol hebben gespeeld in Marsaleks onderdompeling in de wereld van de Russische geheime diensten. Ze was een erotisch model en speelde een huurmoordenaar in een low-budget horrorfilm uit 1996 die zenuwgif gebruikt om haar slachtoffers te elimineren, net als de echte Russische diensten.
Sommige mensen die bekend zijn met de zaak vermoeden dat Zlobina speciaal voor Marsalek is opgezet als een ‘honingval’. Ook haar Russische paspoortbestand werd gemanipuleerd met gegevens van een andere vrouw. In de zomer van 2020 werden ook hun reisbewegingen uit de database verwijderd – allemaal bewijs van speciale beschermingsmaatregelen van de Russische slappe hoeden.

Eerst opende Zlobina deuren in de Russische zakenwereld voor de Wirecard-manager, en later introduceerde ze Marsalek bij mensen uit het militaire en agentenmilieu. Op 6 juli 2014 zou ze Marsalek op een verjaardagsfeestje op een jacht in Nice hebben voorgesteld aan Stanislaw Petlinksy, bijgenaamd “Stas”.
De officiële rol van Petlinsky is onduidelijk; Westerse agenten omschrijven hem als een verlengstuk van diverse Russische diensten. Petlinsky zou in vertrouwen hebben gezegd dat hij Marsalek aan de militaire inlichtingendienst van de GRU had overgedragen.

Marsalek ontmoette via Petlinsky ook het hoofd van de inlichtingendienst van de Wagner-huurlingen, Anatoliy Karaziy. Op 5 mei 2017 zullen ze alle drie elkaar ontmoeten in München en vervolgens via Beiroet naar Syrië reizen – naar Palmyra, de frontlijnstad van de dictatuur van Assad tegen de terroristische militie van Islamitische Staat. Wagner-huurlingen , Russische en Syrische troepen vochten daar destijds tegen jihadisten. Tegelijkertijd komen er video’s uit Oost-Syrië waarop te zien is dat Wagner-strijders mensen op wrede wijze doodmartelen.

De oorlog lijkt Marsalek meer te fascineren dan af te schrikken. Op foto’s is te zien hoe hij poseert met een aanvalsgeweer en een kogelvrij vest – de groep zou enkele dagen in Syrië hebben verbleven. Een vraag hierover liet Karaziy onbeantwoord.
De persoon die zich uitspreekt over zijn connectie met Marsalek is echter Petlinsky. Verslaggevers van Spiegel ontmoeten hem in een luxe hotel in Dubai. Hij introduceerde Marsalek bij veel “hooggeplaatste besluitvormers” in Rusland, meldt “Stas”. Ook bevestigt hij de reis naar Syrië.
Weet je, ik was vanaf het eerste moment verliefd op hem.

Of Marsalek voor Russische geheime diensten werkt? Nee, zegt Petlinsky, maar hij is ‘geobsedeerd door de wereld van spionage’. En hijzelf? Gewoon ‘veiligheidsadviseurs’, benadrukt Petlinsky. Dat Marsalek informatie zou hebben doorgegeven aan Russische spionageringen en betrokken was bij ontvoeringsplannen? Moorden waren nooit gepland, zei Petlinsky. Hoeveel waarheid er in dergelijke uitspraken schuilt, is moeilijk te zeggen.

Het Wirecard-proces gaat over een van de grootste fraudezaken uit de Duitse naoorlogse geschiedenis. Een brief van de ondergedoken ex-manager Marsalek zorgt voor opschudding in de rechtbank.
Ook de autoriteiten in Oostenrijk denken dat Marsalek een Russische agent is. Petlinsky kwam ook naar het kantoor van Marsalek tegenover het Russische consulaat-generaal in München. Marsalek zou daar regelmatig invloedrijke mensen uit de politiek, het bedrijfsleven en veiligheidsautoriteiten hebben ontmoet.
Eén van deze mensen is een man die vanaf 2018 officieel als ‘adviseur’ voor Marsalek werkte en eerder werkte voor het toenmalige Oostenrijkse Bureau voor de Bescherming van de Grondwet BVT. Speciale onderzoekers van het Oostenrijkse ministerie van Binnenlandse Zaken beschuldigen hem en andere voormalige BVT-agenten van spionage voor Marsalek. Ze zouden gegevens hebben verkregen over mensen die niet populair zijn bij het Kremlin. Journalisten die in Europa wonen, werden bijvoorbeeld getroffen.
De speciale onderzoekers bekend als “AG Fama” komen in hun geheime rapport tot een duidelijke conclusie:
De intensieve onderzoeken onderbouwen het vermoeden en wijzen op een in Oostenrijk goed ingeburgerd inlichtingennetwerk rond de nog voortvluchtige Oostenrijkse staatsburger Jan Marsalek. De onderzoekers schrijven dat de doelen het ‘gerichte onderzoek en lokalisatie van mensen’, het ‘verkrijgen van dossiers’ en de ‘gerichte invloed op regerings- en partijleden in het belang van de Russische belangen’ waren. De groep creëerde een “inlichtingencel waarvan de capaciteiten en capaciteiten werden gebruikt door Russische inlichtingendiensten.”

Marsalek zou Wirecards hebben gebruikt om via een netwerk van bedrijven onderdelen van een Russisch huurlingenbedrijf te kopen. Marsalek overweegt Libië als mogelijke locatie . ZDF-foto’s aan de voorzijde tonen hem daar, het logo van het huurlingenbedrijf op de achtergrond.
Marsalek vroeg destijds aan ontwikkelingsdeskundige Kilian Kleinschmidt om een ​​haalbaarheidsstudie voor te bereiden voor 200.000 euro – betaling via een “Russisch-Libisch Cultureel Instituut” in Moskou. Het omvat ook de training van maximaal 20.000 Libische militieleden. Kleinschmidt beëindigt de samenwerking en zegt vandaag:
“Het is ook belangrijk om de grens te beveiligen, aangezien er veel migranten over de grens zouden komen. Dat was zijn onderwerp en dat alles op de een of andere manier moest worden gestopt en dat hij in gedachten kon hebben dat er een grensbeschermingsmacht zou worden opgericht”, zegt Kleinschmidt.
Jan Marsalek poseert in de cockpit van een Russische straaljager.

Zelfs na zijn ontsnapping wordt Marsalek ervan verdacht als inlichtingendienst in het belang van Rusland te hebben gehandeld. In februari 2023 arresteerde de Londense politie vijf Bulgaren en voorkwam volgens hun eigen verklaringen specifieke aanvals- en ontvoeringsplannen. Volgens de Britse autoriteiten zou de groep tussen augustus 2020 en februari 2023 de opdracht van Marsalek hebben gekregen om onderzoek te doen en doelen in heel Europa na te streven.
De onderzoekers zouden tienduizenden interne chatberichten van het netwerk hebben. Bij huiszoekingen werden vervalste documenten, bewakingstechnologie en camouflagekleding aangetroffen. Het proces tegen haar begint eind dit jaar. Wat Marsalek zegt over alle spionagebeschuldigingen blijft onduidelijk. Zijn advocaat reageerde niet op een uitgebreide lijst met vragen. En dus zal de plaats van Jan Marsalek in de beklaagdenbank waarschijnlijk leeg blijven – beschermd door de Russische geheime diensten, zijn verblijfplaats is nog onbekend. (Bron: Spiegel)