Disclaimer & Auteursrecht – BVS
De inhoud van deze website en de bijbehorende blogs is uitsluitend bedoeld voor opiniërende, reflecterende en informatieve doeleinden. De teksten weerspiegelen de persoonlijke meningen en interpretaties van de auteur. De auteur geeft geen garantie wat betreft de volledige juistheid of actualiteit van de geboden informatie en aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade of gevolgen voortvloeiend uit het lezen, interpreteren of delen van de inhoud. Een deel van de teksten of citaten kan afkomstig zijn uit externe bronnen. Hoewel wordt gestreefd naar een zorgvuldige bronvermelding, kan BVS niet verantwoordelijk worden gehouden voor eventuele onjuistheden of inbreuken door derden. Door deze website te gebruiken, stemt u in met de inhoud van deze disclaimer. Alle materialen op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Reproductie, verspreiding of commercieel gebruik zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de auteur of BVS is verboden.
Peter Gillis, is de eigenaar van Oostappen Groep Vakantieparken, een bedrijf dat verblijfsaccommodaties, kampeermogelijkheden en jachthavenplaatsen verhuurt, voor zowel een korte vakantie als een verblijf voor een heel seizoen.
Een aantal vakantieparken is ook toegankelijk voor dagrecreatie. Sinds 2015 verhuurt de Oostappen Groep ook delen van de parken aan de Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) in Nederland en Fedasil in België om vluchtelingen op te vangen.
In 1986 kocht Peter Gillis in Asten het Vakantiepark Strandbad Oostappen, vernoemd naar de nabijgelegen buurtschap Oostappen. Bij de aankoop telde het vakantiepark 300 vaste en 200 toeristische plaatsen op het 50 hectare grote terrein, waarvan 10 hectare water. Anno 2012 bevonden zich op het ‘Vakantiepark Prinsenmeer’ op hetzelfde oppervlak 1.700 plaatsen, variërend van vaste en toeristische plaatsen tot verhuurchalets en -caravans. In 1998 kocht Peter Gillis zijn tweede park (Park Blauwe Meer in Lommel, België) en in 2000 nam hij Vakantiepark Droomgaard (Kaatsheuvel) en Vakantiepark Brugse Heide (Valkenswaard) over. In 2002 volgden Park Hengelhoef (Houthalen België) en Vakantiepark Elfenmeer (Herkenbosch), en in 2004 Vakantiepark De Berckt (Baarlo). In dat jaar kocht hij ook een kantoorpand in Asten, waar het hoofdkantoor werd gehuisvest. In 2005 volgden Vakantiepark Arnhem (Arnhem) en Park Parelstrand (Lommel). In 2010 werd Vakantiepark Zilverstrand in Mol (België) overgenomen; in 2012 volgde Vakantiepark Riviera Beach (Biddinghuizen) en in 2013 Vakantiepark Marina Beach (Hoek) en werd ook het subtropisch zwemparadijs Aquadome Scheldorado gekocht.
Oostappen Groep Vakantieparken groeide uit naar twaalf parken in Nederland en België, met vijftienduizend slaapplaatsen en een totale jaaromzet van ongeveer 45 miljoen euro.
In 2018 werden Riviera Beach en Zilverstrand aan EuroParcs verkocht. Nadat de gemeente Loon op Zand de Oostappen Groep meerdere boetes had opgelegd wegens het illegaal huisvesten van arbeidsmigranten op vakantiepark Droomgaard legde de gemeente in maart 2019 conservatoir beslag.
In 2019 werd Droomgaard verkocht aan EuroParcs. Op 5 december 2019 werd voor vakantiepark Marina Beach in Hoek een intentieovereenkomst afgesloten met een projectontwikkelaar uit Axel. De verkoop van Marina Beach zou de Oostappen Groep 61,28 miljoen euro opbrengen, terwijl Oostappen het park in 2013 zelf voor maar 5,5 miljoen euro had gekocht van de vorige eigenaar. In juli 2023 werd de intentieovereenkomst echter ontbonden waardoor Oostappen dus de eigenaar van het park bleef.
Elfenmeer in Herkenbosch werd gesloten nadat de gemeente Roerdalen in 2015 het erfpachtcontract met de Oostappen Groep niet verlengde, omdat het vakantiepark in verval was geraakt. De gemeente gaf aan een nieuwe openbare aanbesteding te zullen uitschrijven voor de uitbating van het park. Oostappen bleef wel eigenaar van 9 hectare aanpalende grond waarop vooral bungalows staan.
In het kader van een onderzoek door de Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst (FIOD), werden in 2019 een aantal vakantieparken van de Oostappen groep en het hoofdkantoor in Asten doorgelicht. Er werden verschillende inbreuken vastgesteld, waaronder illegale huisvesting van arbeidsmigranten en wapenbezit. Voor dat laatste feit stelt de rechter begin 2020 vast dat het daarbij om bijzondere omstandigheden ging, waarna slechts een voorwaardelijke boete werd opgelegd.
In 2020 werd Slot Cranendonck in Soerendonk aangekocht. Het was het elfde park van de vakantiegroep. Vanaf 2020 waren de Oostappen parken te zien in de realityserie Familie Gillis: Massa is Kassa van SBS6.
Oostappen Groep beheert nu nog negen Nederlandse en enkele Belgische vakantieparken, met een jaaromzet van ongeveer 45 miljoen euro. Piet van Alten, een voormalig makelaar, was betrokken bij een eerdere poging in 2020 om vakantiepark Marina Beach van de Oostappen Groep te kopen voor 61 miljoen euro via zijn bedrijf Braakmaneiland Projectontwikkeling B.V. Deze deal ging uiteindelijk niet door, mede omdat Van Alten de betaling niet rond kreeg en zijn financiers zich terugtrokken na een FIOD-inval bij Oostappen.
Van Alten wordt beschreven als een onbetrouwbare zakenpartner en zijn makelaardij ging zes jaar eerder failliet, wat zijn financiële problemen onderstreept. Na drie jaar kwam de aankoop nog steeds niet rond. Wel was Gillis ondertussen vanwege illegale verhuur aan arbeidsmigranten contant in conflict met de Gemeente. Braakmaneiland Projectontwikkeling wilde het park niet zelf gaan exploiteren maar dat uitbesteden aan een ‘internationale speler. Door een onderzoek door de Fiod en lopende procedures en uitzettingen, bleek een koop na 3 jaar van de baan.
Om de parken was lange tijd veel te doen, omdat Gillis via de vakantieparken fraude pleegde en er illegaal mensen woonden. Uiteindelijk moesten de locaties sluiten en had de familie Gillis geen zicht op heropening. De medewerkers van de vakantieparken werden in de tussentijd doorbetaald door Gillis, zegt hij. “Ik betaal ze nog iedere dag uit. Die mensen hebben voor mij heel lang klaargestaan.” Op 1 mei deed de rechter schriftelijk uitspraak in het voordeel van Gilles. De leningen werden door Van Gillis afgelost met nieuw kapitaal van M2R.
In april 2023 voerde de gemeente Terneuzen samen met de politie opnieuw een controle uit in vervolg op eerdere controles. Er werd gecheckt of eerder geconstateerde overtredingen rond permanente bewoning zijn beëindigd. In de afgelopen jaren zijn meerdere controles uitgevoerd waarbij sprake bleek van onder meer onrechtmatige bewoning, huisvesting van arbeidsmigranten en het overtreden van de brandveiligheidsvoorschriften. De Oostappen Groep kreeg eind maart 2023 al een nieuwe last onder dwangsom van 400.000 euro opgelegd voor de huisvesting van arbeidsmigranten en kreeg tot 30 juni 2023 de tijd om een eind te maken aan de overtreding. De gemeente Terneuzen had al een opgelegde dwangsom van 200.000 euro daadwerkelijk geïnd. De dwangsom werd opgelegd vanwege het huisvesten van arbeidsmigranten op het vakantiepark Marina Beach. Oostappen Groep had tot 13 april de tijd om bezwaar te maken, maar deed dit niet. Het park kreeg veel slechte publiciteit over schimmel aan het plafond, stof, een rioolgeur, anderhalf uur wachten bij de receptie, kapotte sloten, en spiegelgladde veranda’s. Meerdere vakantiegangers verklaarden dat ze nog nooit zo’n bende hadden gezien. Ook in België ontstonden er problemen en lopen er rechtszaken.
Peter Gillis tegelijk moest ook voorkomen voor de mishandeling van zijn voormalige vriendin Nicol. Volgens de verdediging waren de getuigenverklaringen en de foto’s in de aanklacht niet betrouwbaar. Daarnaast zou Nicol zelf tegenstrijdige verklaringen hebben afgelegd. De rechtbank oordeelde eerder dat er geen aanwijzingen zijn dat de foto’s in de zaak zijn bewerkt. Volgens de verdediging is echter niet uit te sluiten dat er bewerkingen zijn geweest. Daarnaast zou niet met zekerheid vastgesteld kunnen worden wanneer de foto’s gemaakt zijn.
Peter Gillis stond 19 maart 2026 voor een regiezitting voor de rechter vanwege een bestuursrechtelijke procedure over dwangsommen wegens illegale bewoning op zijn vakantieparken. In september 2024 verbleven er ondanks diverse verboden op een van zijn vakantieparken toch nog mensen, terwijl dat niet was toegestaan. Gillis weigerde om deze situatie te beëindigen. De gemeente Asten legde dwangsommen op tot tienduizenden euro’s. De rechtbank boog zich over de vraag of een eerder opgelegde dwangsom daadwerkelijk geïnd mag worden. Gillis had ook verzuimd om tijdig belastingaangifte te doen, hield zijn administratie niet bij en “vergat” contante betalingen voor huur in te boeken. De niet geboekte contante betalingen van huurders zouden meer dan 500.000 euro bedragen.
In april 2025 veroordeelde de rechtbank in Den Bosch hem tot twaalf maanden gevangenisstraf, waarvan zes voorwaardelijk. Volgens de rechter was niet alleen Peter maar ook zijn ex-vrouw en dochter schuldig. Zij werkten tussen 2014 en 2019 op het kantoor van vakantiepark Prinsenmeer. De rechter legde hun taakstraffen en een voorwaardelijke celstraf op, waarna zij allen in hoger beroep gingen. SBS6 bleef het reality programma Massa is Kassa van de Familie Gillis uitzenden. Talpa Network liet weten het programma niet stop te zetten zolang er geen definitieve veroordeling is. Eerder, in augustus 2023, gaf het mediabedrijf nog aan het populaire programma direct te zullen stoppen bij een veroordeling maar besloot daarna alsnog om toch ook maar het Hoger Beroep af te wachten.
Peter Gilles werd veroordeeld voor 6 maanden cel vanwege belastingfraude. Gilles mocht geen zaken meer doen als campinghouder maar wel met de Overheid. Gillles ontving vijf miljoen euro voor de opvang van asielzoekers op zijn vakantiepark in het Belgische Lommel.
Op vakantiepark Parelstrand verblijven ongeveer 750 asielzoekers. Op dit moment is Peter Gillis opnieuw in onderhandeling met de Vlaamse overheid voor een nieuwe deal. Het contract voor de opvang van asielzoekers in Lommel liep namelijk op 31 december 2025 af.
De opvang van 750 asielzoekers op Parelstrand in Lommel kostte vorig jaar 14 miljoen euro. Ruim vijf miljoen ging naar Gillis. “Ik ben echt geschrokken. Fedasil had eerst een afspraak voor 750 personen voor 15,75 euro per persoon, per nacht. Later werd dat veranderd in 180 chalets voor 77,5 euro per dag, per onderkomen. Daarnaast worden twee wassalons (4560 euro per maand) en drie containers (1500 euro per maand) gehuurd. Samen met de verhuur van de chalets komt dat neer op 430.000 euro per maand en dus ruim 5 miljoen euro per jaar.
In 2016 werden voor het eerst asielzoekers opgevangen op vakantiepark Parelstrand. Tussen december 2018 en augustus 2020 was de opvang opnieuw nodig. Sinds november 2021 heeft Fedasil een contract met Gillis. Gillis heeft drie vakantieparken in België. Naast Parelstrand gaat het om Blauwe Meer in Lommel en Hengelhoef in Houthalen-Helchteren. Volgens Belgische media is Parelstrand de enige met groene cijfers. Tot 2016 was Parelstrand verlieslijdend, sinds de opvang van asielzoekers wordt er winst gemaakt.
De vakantieparken in Ommel, Cranendonck en Valkenswaard blijven ondertussen gesloten. De rechter in Den Bosch verklaarde 3 juni 2025 dat het intrekken van de vergunningen rechtmatig was. De rechter oordeelde dat ervan uitgegaan mocht worden dat de parken mogelijk deels gebruikt zouden worden voor criminele activiteiten. Daarom mochten de vergunningen worden ingetrokken of worden geweigerd. De burgemeesters van Asten (de gemeente waar Ommel onder valt), Cranendonck en Valkenswaard werden in 2020 door het Landelijk Bureau Bibob ingelicht over de vermoedelijke misstanden bij de parken van Gillis. Het zou gaan om fraude, valsheid in geschrifte, verboden wapenbezit, illegaal huisvesten van arbeidsmigranten en het toestaan van permanente bewoning. Daarop zijn de vergunningen ingetrokken.
Alle vakantieparken van Gilles staan ondertussen te koop. Op Prinsenmeer ontstond grote onrust omdat Peter Gillis de bewoners sommeerde per direct van het park te vertrekken. Ze voelen zich een speelbal in een ruzie tussen de gemeente en Gillis. De laatste vijftig mensen op de camping in Asten moesten 14 september 2024 al vertrokken zijn maar dat weigerden de bewoners waarop de gemeente de Oostappen Groep van Peter Gillis een dwangsom oplegde van 50.000 euro per maand. Voor vakantiegangers is het park al sinds december 2025 gesloten. Peter Gillis heeft kopers van chalets er destijds niet op gewezen dat het onzeker was wat er met het park ging gebeuren. Om de bewoners weg te krijgen werkten de slagbomen van het park niet meer na vijf uur in de middag. In de groepsapps ging rond dat de bewoners het er niet bij zouden laten zitten. Er wonen op Prinsenmeer al 25 jaar mensen en al die jaren werd er door de gemeente gedoogd. In een brief aan de bewoners staat dat Peter Gillis de bewoners sommeert om het park per direct te verlaten. Gillis deed aangifte van huisvredebreuk, maar de politie weigerde de bewoners van het terrein te verwijderen. De bewoners moesten 29 september 2025 vertrokken zijn. Dat had de rechter in Den Bosch besloten.
Peter Gillis heeft nog geen geld ontvangen voor de verkoop van zijn vakantieparken en ook heeft de koper nog niet de benodigde informatie aangeleverd, zoals wie de financiers zijn achter de overname. Daarom werd een dwangsom opgelegd van 100.000 euro per dag. De rechter besliste dat de koper van de tien Nederlandse vakantieparken zijn verplichtingen uit het getekende koopcontract moet nakomen. Taeke Dijkstra kreeg van de rechtbank drie dagen de tijd om de koopsom te betalen en informatie aan te leveren. Voor het weigeren van dat laatste kunnen de dwangsommen oplopen tot 100 miljoen euro.
De exploitatie van alle Nederlandse Oostappen Vakantieparken kwam in april 2024 in handen van Exploitatiemaatschappij Vakantieparken BV van Matthijs Stevens. Hij heeft overeenstemming bereikt voor het overnemen van de verhuurexploitatie en het beheer van alle faciliteiten en voorzieningen van Oostappen Vakantieparken in Nederland. Matthijs Stevens startte direct met het indienen van de benodigde exploitatie -en horecavergunningen. Stevens is een oud-medewerker van het advocatenkantoor dat Gillis bijstaat in rechtszaken. Dit roept vragen op over de onafhankelijkheid van Stevens, zeker gezien het feit dat Peter Gillis met zijn parken te maken heeft gehad met Bibob-toetsen vanwege vermoedens van criminele activiteiten. De Bibob-toets voor Stevens is dan ook langer gaan duren.
17 april 2025 diende een kort geding tegen een nieuwe liefhebber Taeke Dijkstra’s. Zijn bedrijf, Limbutex BV, werd failliet verklaard door een vastgoedondernemer uit Makkum vanwege een geschil over een ander vakantiepark (Ursemmerhof). Peter Gilles was naar de rechter gestapt om de ingezette aankoop voort te zetten en de koop af te dwingen nadat deze zogenaamd problemen zag met het feit dat de Belastingdienst beslag had gelegd op de parken. Hierna zouden de financiers die bij de deal betrokken waren geen zaken meer willen doen, zei koper Taeke Dijkstra in de rechtbank in Haarlem. De beslaglegging van de fiscus hoeft volgens Gillis de koop van de vakantieparken echter niet te belemmeren. “Wij kunnen beslagvrij leveren. Dus dat probleem is gewoon opgelost.” “We hebben samen getekend. Als er nu hele rare veranderingen waren, maar dat is niet zo. De parken zijn nog zoals ze zijn.” De koopovereenkomst is getekend, benadrukt Gillis. “Het is niet zo dat meneer Dijkstra dat gisteren onder ogen kreeg en vandaag tekent.” Gillis vindt het wel “fijn” dat Dijkstra enkele financiers heeft met wie hij een getekende overeenkomst heeft. “Dat vind ik positief nieuws.”
Bij de rechtbank in Limburg werd echter het faillissement aangevraagd van Limbutex BV, het bedrijf van Taeke Dijkstra. Het verzoek tot faillissement was afkomstig van een vastgoedondernemer uit het Friese Makkum. Die ligt met Dijkstra in de clinch over de aankoop van een vakantiepark in Noord-Holland, de Ursemmerhof. Ondanks een ondertekend koopcontract heeft Dijkstra daar nooit voor betaald. In 2023 werd de deal, ter waarde van 16 miljoen euro, door de rechter ontbonden. De in het vonnis opgenomen proceskosten en dwangsommen, bij elkaar ruim 66.000 euro, betaalde Dijkstra volgens de tegenpartij ook nooit. De herhaaldelijke inzet van deurwaarders mocht niet baten. Daarom vroeg de eigenaar van de Ursummerhof succesvol het faillissement van Dijkstra’s bedrijf aan bij de rechtbank.
Dijkstra heeft een historie met conflicten en deals waarin hij zijn verplichtingen niet nakomt. Zo ging het niet alleen bij de Ursummerhof, maar ook bij park Meerzicht in Drenthe. Betrokkenen zien dat de geschiedenis zich bij de zaak met Gillis zich herhaalt en noemen Dijkstra tegenover deze site een ‘fantast’ en een ‘luchtfietser’. Bij de deal met Gillis zei Dijkstra te handelen namens een aantal financiers, maar wie dat zijn is tot op heden volstrekt onduidelijk. Dijkstra en Gillis zijn nog altijd met elkaar in gesprek over het vlottrekken van de deal. De advocaat van Gillis zegt dat Dijkstra er simpelweg voor moet zorgen dat er geld op tafel komt.
Door de gebeurtenissen met Gillis kwam Dijkstra, die voor andere schuldeisers onvindbaar was, weer in de picture. Erik Braun, de advocaat die Peter Gillis bijstaat, zegt dat een eventueel faillissement van Limbutex ‘in principe’ geen invloed heeft op de deal, omdat Dijkstra zijn handtekening op persoonlijke titel zette. „Limbutex is geen partij bij de koopovereenkomst en vooralsnog ook geen financier. Dijkstra’s “adviseur” Jeroen Ferrara: Hij wil niet veel woorden vuil maken over de faillissementsaanvraag. „Dit is iets uit het verleden en het geschil zit iets genuanceerder in elkaar”, zegt hij over de partij die het faillissement heeft aangevraagd: „Dat is moddergooien van hun kant. Daar zijn we niet van onder de indruk.” Ferrara benadrukt dat de focus op dit moment ligt op de deal met Peter Gillis en de overname van de vakantieparken: „Toen Dijkstra voor het eerst aan tafel kwam, is natuurlijk wel gevraagd: kun je het betalen? Er was een makelaar bij betrokken en een notaris. Het hele plan is gewoon door de ballotage gekomen.” Jeroen Ferrara is buiten zijn rol als adviseur van Taeke Dijkstra.Ferrara is verbonden aan een bedrijf genaamd Pro Solutions, dat mogelijk gerelateerd is aan zijn activiteiten (website: jeroen-ferrara.com). Ferrara presenteert zichzelf als professional in management, sales, public relations, en technische ondersteuning (bijvoorbeeld audio, video, automatisering, IT, telecom, en laagspanningsoplossingen). Hij deed eerder ferme uitspraken over Dijkstra’s standpunt (bijvoorbeeld over het niet betalen van een dwangsom van €100 miljoen: “Principes mogen geld kosten”). Hij werd in mei 2025 vervangen door advocaat Oscar van Oorschot. Op dit moment wordt er volgens hem hard gewerkt om de deal tot een goed einde te brengen: „We zijn op de goede weg en zijn redelijk dicht bij een oplossing. Dat is niet meteen in een paar weekjes geregeld, maar ik ben ervan overtuigd dat wij gezamenlijk met Gillis tot een transactie komen.”
Vastgoed financierders Bert en Cees Van Maanen van Snelgeld.nu leenden samen met twee andere investeerders Xander Hendriks en Arthur van Boxtel in mei 2020 12,5 miljoen euro aan Peter Gilles en kregen hiervoor vakantiepark Prinsenmeer in onderpand. De lening was bedoeld om bungaloweigenaren op het park af te kopen, zodat het bij verkoop leeg kon worden opgeleverd. Daarnaast leenden ze Gillis 7,5 miljoen waarvoor hij zijn Zeeuwse park Marina Beach had beleend. Marina Beach heeft een waarde van circa 10 miljoen euro. In april 2023 herfinancierde Gillis de gehele schuld bij M2R en gaf hiervoor 3 vakantieparken in onderpand. Bij het online loket leende Gillis 6 miljoen met een looptijd van een jaar met een rente van 11%. Marina Beach die samen met tropisch zwembad Scheldorado als onderpand diende zou gekocht worden aan Braakmaneiland Projectontwikkeling van Piet van Alten. Naast Snelgeld.nu hebben de broers Van Maanen ook Newfunding.nl, waarmee ze met kort geld vastgoed helpen financieren. Omdat Gilles het vakantiepark niet meer zelf mag exploiteren wordt dit nu uitbesteed. Het is niet bekend of dat de financierders zijn of een koper.
De Oostappen Groep een aantal samenwerkingen met stichtingen opgezet:
Stichting Verwenevent
Stichting Kiwanis
Stichting Vakantieparticipatie Vlaanderen
Stichting Opkikker
Make-A-Wish Foundation
Gemeenten voeren vaak Bibob-onderzoeken uit bij het verlenen van vergunningen. Bij een negatieve Bibob-toets, wat gebaseerd kan zijn op criminele antecedenten of risico op misbruik van de vergunning, kunnen vergunningen worden geweigerd of ingetrokken. Dit is al gebeurd bij diverse parken. Juist door de problemen met vergunningen als gevolg van de diverse (Bibob-)onderzoeken en negatieve publiciteit, had Peter Gillis al besloten om de exploitatie van zijn Nederlandse parken uit handen te geven. Dit is de reden waarom hij de parken wilde verkopen en waarom er een (mislukte) exploitatieovereenkomst met Matthijs Stevens was.
De gemeente Terneuzen verbood per direct recreatie op het vakantiepark Marina Beach in het Zeeuws-Vlaamse Hoek. Burgemeester Erik van Merrienboer van de gemeente Terneuzen heeft besloten geen exploitatievergunning voor het park te verlenen en de alcoholwetvergunning en horeca-exploitatievergunning voor Marina Beach in te trekken. Het park staat al geruime tijd te koop. De gemeente besloot in februari 2025 een exploitatievergunning verplicht te stellen voor Marina Beach en andere campings en recreatieparken met meer dan 35 verblijfsplekken. Daardoor kan de gemeente een zogenoemde Bibob-toets laten uitvoeren om te onderzoeken of recreatieondernemers zich schuldig maken aan illegale praktijken. Een Bibob-onderzoek was voor de burgemeester aanleiding de exploitatievergunning te weigeren. Over de inhoud van het onderzoek mag de gemeente niets naar buiten brengen.
De ex-vrouw van Gillis, Treesie Michielsen en zijn dochter Inge Gillis werden hiervoor ook gedagvaard omdat zij in de betreffende periode (2014 tot en met 2019) op zijn kantoor in Prinsenbeek werkten. Gillis vind zelf dat er sprake is van een hetze door justitie, liet hij tijdens een voorbereidende zitting weten. Peter Gillis deed afstand van zijn negen vakantieparken. Ook moet hij, als het aan justitie ligt, met zijn Oostappen Groep bijna 600.000 euro betalen en mag hij twee jaar niet meer ondernemen. Gilles werd in hoger beroep ook veroordeeld tot het betalen van 304.000 euro aan de Gemeente Loon op Zand voor het illegaal verhuren van vakantiehuisjes aan arbeidsmigranten uit Slowakije in 2019.
Volgens het Openbaar Ministerie is er bij de te late belastingaangiftes over 2020 en 2021 sprake van bewuste opzet en niet van de overmacht waar Gillis zelf op hamert. Naast de persoonlijke gevangenisstraf, wil justitie ook geld zien van de Oostappen Groep en eiste boetes van in totaal ruim 1,3 miljoen euro, verdeeld over zeven van zijn vakantieparken. De aanklagers zien de fiscale puinhoop als een doelbewuste actie om de fiscus te misleiden. Deze eis kwam bovenop een eerdere veroordeling van vorig jaar januari.
Toen kreeg Gillis al een jaar cel, waarvan de helft voorwaardelijk, voor fraude tussen 2014 en 2019. Gillis stelt dat hij na de FIOD-inval in 2019 zijn volledige administratie kwijt was en simpelweg geen nieuwe accountant kon vinden. “Het is voor mij allemaal algebra”, herhaalde hij in de rechtbank over de ingewikkelde jaarstukken. Hij voelt zich het slachtoffer van een vooropgezet plan van de autoriteiten om zijn imperium de nek om te draaien. “Het RIEC en het Openbaar Ministerie hebben afgesproken dat ik een strafblad moet krijgen”, aldus een getergde Gillis die door de rechter wordt gezien als de “aansturende kracht achter de fraude”. Daarbij ging het om het niet of onjuist doen van belastingaangiftes over 2014 tot en met 2019. In deze zaak loopt nog een hoger beroep.
Gillis moest de Belastingdienst feitelijk 5,6 miljoen euro’s aan boetes betalen, maar de rechtbank in Breda verminderde dit tot een totaalbedrag van iets meer dan 2,5 miljoen euro. De rechtbank in Breda vond bewezen dat Gillis inkomsten uit zijn vakantieparken buiten de boeken hield en zo belasting ontweek. Zo liep de schatkist vennootschaps-, dividend- en inkomstenbelasting mis. De geldstraf viel onder andere lager uit, doordat de rechter twee boetes schrapte omdat de Belastingdienst niet de juiste procedureregels had gevolgd. Ook ging de rechter in sommige gevallen mee met het bezwaar van Gillis’ advocaat dat de Belastingdienst voor hetzelfde vergrijp twee keer de maximale boete eiste.
De Fiscale inlichtingen- en opsporingsdienst (FIOD) ontdekte vervolgens dat een bedrijf van Gillis tussen januari 2014 en mei 2019 een werkwijze had om een specifieke soort verhuur buiten het reserverings- en boekingssysteem te houden en contant te laten afrekenen. Het ging om verhuur van langere duur, voor permanente bewoning, niet als recreatief verblijf. Dit werd aangeduid als ‘sociale huur’ en de huurders werden binnen de organisatie aangeduid als ‘ranger’. 
Gillis vormde de allesbepalende en aansturende kracht achter de fraude. Zijn toestemming was nodig om rangers te mogen plaatsen in een accommodatie. Als er te weinig aanvragen voor sociale verhuur waren, stelde hij voor eens een advertentie ‘in een ander krantje’ te zetten. De directeur heeft veel medewerkers, onder wie zijn dochter en ex-vrouw, al die jaren meegenomen in dit kwalijke handelen, dat kennelijk voor hem als vanzelfsprekend gold. De dochter had een grote rol bij het buiten de boeken houden van de rangerverhuur. Zo instrueerde zij de parken over de nieuwe afspraken tot het plaatsen van rangers. Ook verwerkte zij de blokkeringen in het reserveringssysteem, waarvoor zij als het aanspreekpunt gold voor iedereen binnen de organisatie. Hierbij gaf zij uitvoering aan een systeem om bewust contant geld buiten de administratie te krijgen en te houden. Zonder deze ondersteunende rol had het systeem niet kunnen functioneren.
De ex-vrouw was verantwoordelijk voor de administratie op alle parken en het hele bedrijf. Zij verwerkte in haar rol het contant geld. Juist voor haar was zichtbaar dat buiten de geëigende contante geldstromen van bingo, fietsverhuur of horeca, een deel van het contante geld niet, of op een andere manier, werd verwerkt binnen de organisatie. Immers, er waren enveloppen met geld die bij haar terechtkwamen en die zij niet verwerkte, maar gewoon doorgaf zonder vragen te stellen. Zij was bekend met de verhuur aan rangers en de blokkeringen in het reserveringssysteem. Mede door haar handelen is ervoor gezorgd dat de administratie op belangrijke onderdelen een onvolledig beeld geeft.
Bij het bepalen van de straffen hield de rechtbank er rekening mee dat de redelijke termijn waarbinnen het Openbaar Ministerie deze zaak inhoudelijk voor de rechter had moeten brengen, met bijna drie jaar is overschreden. Daarnaast kreeg de directeur forse fiscale boetes opgelegd. Dit alles maakt dat de rechtbank voor de directeur tot een gevangenisstraf komt van één jaar. Daarvan legt de rechtbank een half jaar voorwaardelijk op, om hem ervan te weerhouden opnieuw in de fout te gaan. De rechtbank ziet geen aanleiding om de directeur een beroepsverbod van twee jaar op te leggen. Daarbij weegt mee dat hij niet eerder is veroordeeld voor belastingfraude. Ook zette hij zijn vakantieparken niet in om alleen maar criminele inkomsten te genereren en strafbare feiten te plegen.
De dochter en ex-vrouw kregen taakstraffen van respectievelijk 240 en 180 uur. Ook aan hen legde de rechtbank een voorwaardelijke celstraf van een half jaar op om te voorkomen dat zij nieuwe strafbare feiten plegen. Het bedrijf kreeg een voorwaardelijke geldboete van 250.000 euro. De bijna 250.000 euro aan contanten die in het kader van het onderzoek in beslag zijn genomen, krijgt het bedrijf niet terug.
Het proces tegen Peter Gillis (64) wegens de belastingfraude startte op 19 maart 2025 bij de rechtbank in Den Bosch. In juli 2024 bepaalde het OM al dat Peter vervolgd zou worden. Het onderzoek genaamd ‘Rabarber’ liep al een lange tijd. Ruim 4,5 jaar geleden viel de FIOD op verschillende locaties in Noord-Brabant en Zeeland vestigingen van de Oostappen Groep van Peter Gillis binnen. De zaak ging over het niet juist voeren en bewaren van de administratie, het verstrekken van onjuiste of onvolledige informatie aan de Belastingdienst en het niet (tijdig) doen van aangifte vennootschapsbelasting. Het Openbaar Ministerie eiste uiteindelijk in april 2026 18 maanden gevangenisstraf omdat zeven van zijn vakantieparken niet op tijd aangifte over 2020 en 2021 hadden gedaan voor de vennootschapsbelasting. De rechtbank houdt er rekening mee dat de aangifte later alsnog is gedaan en dat Gillis al in een soortgelijke zaak is veroordeeld.
In de meest recente belastingzaak stelde de rechtbank in Den Bosch dat Gillis er al jarenlang niet in slaagt zijn administratie op orde te krijgen. „U had te weinig personeel. U heef bewust het risico genomen”, sprak de voorzitter van de rechtbank tot Gillis, die hiervoor op 7 mei 2026 in de rechtbank in Den Bosch terecht stond.
De meest recente belastingzaak is nog altijd niet afgewikkeld. Er staat nog altijd een bedrag van 2.4 miljoen euro open wat Gillis moet betalen. De bedrijven die in gebreke zijn gebleven, krijgen hiervoor in totaal 1.3 miljoen euro boete.
De officier van justitie eiste ook 100 uur taakstraf, omdat hij bij de aanvraag van een vergunning niet had vermeld dat hij in het verleden was veroordeeld tot een voorwaardelijke boete van 700 euro wegens verboden wapenbezit. De rechtbank denkt dat Gillis deze informatie niet expres achterwege heeft gelaten, hij liet de formulieren invullen door en medewerker van zijn bedrijf en sprak hem hiervoor vrij.
De rechter heeft zoon Mark Gillis in de juridische strijd rondom de overname van stadscamping Den Driesch in Valkenburg veroordeeld tot een geldboete van 2000 euro voor het verstrekken van onjuiste informatie bij een vergunningaanvraag. De zaak draaide om een zogenaamde Bibob-procedure, een screening die wordt uitgevoerd bij de overname van bedrijven om de integriteit te waarborgen. Volgens de gemeente Valkenburg was de informatie die Mark indiende niet naar waarheid opgesteld. Mark verweerde zich tijdens de zitting door te wijzen op zijn dyslexie en het feit dat hij hulp had gekregen van een adviseur bij het invullen van de formulieren. De rechter legde uiteindelijk de boete van 2000 euro op, maar ging niet mee in de eis van het Openbaar Ministerie voor een voorwaardelijke taakstraf van 80 uur. Desondanks levert de uitspraak Mark een officieel strafblad op. Vader Peter Gillis was niet aanwezig bij de uitspraak. Volgens insiders was dit op verzoek van Mark zelf. Hij wilde de zaak in de luwte afhandelen en koos ervoor om alleen met zijn advocaat naar de rechtbank te stappen. Hoewel het Openbaar Ministerie ook een voorwaardelijke taakstraf van 80 uur had geëist, vond de rechter een boete van twee mille voldoende.
Mark Gillis liet na de uitspraak weten dat het vonnis hard bij hem aankomt. “Ik vind het nog steeds gewoon teleurstellend, want bij mij is er nooit de intentie geweest om iemand verkeerd te informeren, om iets vals in te vullen. Dus voor mijn gevoel ben ik nog steeds gewoon onschuldig”, aldus Mark.
Volgens de officier van justitie heeft Gillis zijn ex-partner Nicol Kremers veelvuldig mishandeld. Hij zou haar ook onder druk hebben gezet om haar verklaringen bij de politie aan te passen. De officier eiste hiervoor 140 uur taakstraf en vier weken voorwaardelijke celstraf. De rechtbank ziet niet voor al deze aanklachten tegen Gillis bewijs.
In mei 2022 nam Kremers via een noodknop contact op met de meldkamer met de mededeling dat ze door Gillis werd mishandeld. Op de opname van dat gesprek was te horen: „Au, au, Peer, stop asjeblieft met mij pijn doen, nee.”
De rechtbank in Den Bosch denkt dat Gillis die avond Kremers inderdaad in een chalet op vakantiepark Prinsenmeren heeft mishandeld. De gewaarschuwde politie zag dat de vrouw gewond was. Later zei Kremers dat ze niet was mishandeld, maar volgens de rechtbank is dat ‘moeilijk te rijmen met wat de politie zag.’
Tussen februari en november 2022 zou Kremers nog veel vaker zijn mishandeld. Gillis zou haar met een pen in haar been hebben gekrast omdat het eten niet lekker was, met haar hoofd tegen een muur of spiegel hebben geslagen en tegen haar benen en borstkas hebben geschopt. De rechtbank ziet onvoldoende bewijs voor deze mishandelingen en spreekt Gillis daarvoor vrij. Nicol zou zelf uit angst meerdere keren hebben ontkend dat er sprake was van mishandeling. Volgens de verdediging beschuldigde ze Peter van mishandeling wanneer ze onder invloed was, maar ontkende ze dat weer in formelere situaties, zoals in een gesprek met de rechter-commissaris. Verder zou een getuigenverklaring over de avond van 29 mei 2022 afwijken van de verklaring van Nicol. De getuige verklaarde dat Peter haar hoofd tegen de spiegel had geslagen in de toiletruimte in de bar waar ze die avond waren. Volgens Nicol was zij echter geduwd, waarna ze tegen een plankje aanviel. Peter stond terecht voor een geweldsincident op 29 mei 2022 en voor langdurige mishandeling dat jaar. Het OM eiste een taakstraf van 140 uur. Op 7 mei 2026 deed de rechtbank uitspraak en gaf Gillis zestig uur taakstraf voor de mishandeling. Nicol Kremers was zelf niet in de rechtszaal vanwege herbelevingen van de mishandelingen, stelde haar advocaat Sébas Diekstra enkele weken geleden. Nicol eiste 12.500 euro smartengeld, maar de rechtbank beperkte dat tot 1000 euro. Peter Gillis eist in een bodemprocedure 2,3 miljoen euro van Nicol Kremers vanwege het schenden van geheimhoudingsplicht. Gillis eist in september een kort geding nog 1,7 miljoen euro van Nicole. Bovendien wil Gillis inzage in de definitieve tekst van een boek dat Kremers wil publiceren, voordat het wordt uitgegeven. Nicol Kremers moet hem 90.000 euro boete betalen. Zo oordeelde de rechtbank in Den Bosch. Gillis wilde haar ook laten verbieden om een boek uit te brengen over de periode dat ze nog samen waren. Volgens de rechtbank heeft Kremers meermaals haar geheimhoudingsplicht geschonden door in de media te praten over hun relatie. De rechtbank wees echter een verzoek van Gillis af om inzage in het manuscript van een boek dat Kremers aan het schrijven is.
De rechtbank Oost-Brabant heeft op 7 mei 2026 Gilles (64)veroordeeld tot een gevangenisstraf van achttien maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, voor fiscale misdrijven. (jarenlang opzettelijk niet op tijd aangifte vennootschapsbelasting en het achterhouden van ruim 2,8 miljoen euro door zijn rechtspersonen). De zeven betrokken ondernemingen werden in afzonderlijke vonnissen veroordeeld tot geldboetes van in totaal ruim 1,3 miljoen euro.
Het verslag van de rechtszaak
Gillis is eigenaar van diverse vakantieparken en had volgens de Belastingdienst in de jaren 2020 en 2021 forse bedragen aan vennootschapsbelasting moeten afdragen. Dit liet hij na. Voor de aangifte over 2020 was de uiterste indieningstermijn 5 augustus 2022, voor de aangifte over 2021 was dat 24 juli 2023. Uiteindelijk werden de aangiften pas op 28 juni 2024 alsnog ingediend, dus ruim na de gestelde termijnen.
De Belastingdienst stuurde aan elke onderneming uitnodigingen, herinneringen, aanmaningen en zogenoemde correctiebrieven met het voornemen tot ambtshalve aanslagen, maar dat leverde geen tijdige aangiften op. De zaak is voortgekomen uit het FIOD-onderzoek met de codenaam ‘Braddon’, dat op 10 oktober 2024 werd gesloten. Het procesdossier omvat 130 pagina’s. De rechtbank stelt vast dat de aanmaningen telkens naar het juiste vestigingsadres zijn gestuurd, waar zich volgens Gillis ook de centrale administratie van alle ondernemingen bevindt. Het verweer dat niet zou kunnen worden vastgesteld dat de brieven daadwerkelijk zijn aangekomen, wordt verworpen: noch Gillis, noch zijn raadsman heeft op enig moment betwist dat de aanmaningen de rechtspersonen feitelijk hebben bereikt; er werd alleen aangevoerd dat dit op basis van het dossier niet zou kunnen worden vastgesteld. Dat is volgens de rechtbank iets anders dan de in de aangehaalde jurisprudentie bedoelde situatie waarin Gillis uitdrukkelijk ontkent ontvangst te hebben gehad.
Met zijn handelen schond Gillis de integriteit van het financiële en economische verkeer in Nederland, alleen om er zelf beter van te worden. Ook ondermijnde hij het financiële fundament van onze samenleving. Gillis gaf volstrekt onvoldoende prioriteit aan de fiscale verplichtingen die verbonden zijn aan zijn ondernemingen. Daarbij komt dat de bewust gebrekkige administratie het lastig maakt om, ook nu er aangiftes zijn ingediend, te komen tot een juiste aangifte. Dit is volledig aan de ondernemer zelf te wijten.
De rechtbank ziet ook dat het in de voorafgaande jaren administratief al lange tijd misging bij de vakantieparken van Gllis. Al vanaf 2013/2014 gaat het mis: over meerdere boekjaren zijn geen jaarcijfers opgemaakt en pogingen om de ondernemer ‘compliant’ te krijgen slaagden niet. In 2019 deed de FIOD invallen bij Gillis en zijn ondernemingen. Op de zitting van 14 april 2026 verklaarde de huidige belastingadviseur dat er op dit moment nog tientallen fiscale procedures lopen tussen de Belastingdienst en de vakantieparken van Gillis.
Veelzeggend is wat de belastingadviseur bij de rechter-commissaris verklaarde over de gang van zaken: de aangiften over 2020 en 2021 konden niet binnen de termijn worden ingediend omdat de jaarcijfers eenvoudigweg niet eerder compleet waren. Op 4 juli 2023 vond een overleg plaats met de Belastingdienst, juist met als doel de grote achterstand in het doen van aangiften te bespreken. Daarmee staat volgens de rechtbank vast dat zowel Gillis als zijn adviseurs goed wisten dat de termijnen al waren geschonden, en waarom dat het geval was.
Deze zaak staat dus niet op zichzelf, maar lijkt deel van een vast patroon. Anders dan vergelijkbare ondernemingen van deze omvang heeft de Gillis er vele jaren voor gekozen om geen volledige, inzichtelijke en professionele administratie te voeren, terwijl hij tegelijkertijd veelvuldig belastingprocedures startte. Daardoor voldeed hij jarenlang niet aan de fiscale verplichtingen en moest de Belastingdienst handenvol werk verzetten.
Volgens de rechtbank is sprake van voorwaardelijk opzet. Door geen deugdelijke administratie te (laten) voeren en geen tijdige jaarstukken op te (laten) maken, hebben de rechtspersonen bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat de aangiften niet tijdig zouden worden gedaan. Dat Gillis op zitting verklaarde dat hij mensen “achter de broek” had gezeten en intern had gezegd dat men moest “opschieten”, helpt hem daarbij niet: het bevestigt juist dat hij wist welke termijnen golden en dat zijn ondernemingen daar niet aan voldeden.
Aan het strekkingsvereiste van artikel 69 AWR is volgens de rechtbank eveneens voldaan, omdat het niet tijdig doen van aangiften naar zijn aard in het algemeen geschikt is om teweeg te brengen dat te weinig belasting wordt geheven. Het verweer dat door forse compensabele verliezen feitelijk geen belasting verschuldigd zou zijn, slaagt niet. De rechtbank beoordeelt het strekkingsvereiste namelijk naar het moment van het verzuim, niet naar wat er later met de aanslagen is gebeurd. Onder verwijzing naar HR 1 december 2015, ECLI:NL:HR:2015:3431 merkt de rechtbank bovendien op dat niet de feitelijke heffing maar de aard van de gedraging beslissend is: de strekking dat te weinig belasting wordt geheven is niet beperkt tot de heffing ten laste van degene die de verboden gedraging zelf heeft verricht.
Het verweer dat Gillis geen pleger kan zijn omdat hij niet de vereiste kwaliteit (belastingplichtige) heeft, wordt verworpen. De tenlastelegging is namelijk niet gebaseerd op plegerschap, maar op feitelijk leidinggeven aan verboden gedragingen van de rechtspersonen. Dat verwijt acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen: Gillis was enig aandeelhouder en bestuurder van de holding, die op haar beurt enig aandeelhouder en bestuurder was van de overige rechtspersonen. Hij heeft zich naar buiten toe ook gepresenteerd en gedragen als de feitelijk leidinggever, en heeft dat ter zitting erkend. Het onderdeel medeplegen leidt wel tot een partiële vrijspraak, omdat niet is gebleken dat de ondernemingen de feiten gezamenlijk hebben gepleegd. Ook van het onderdeel ‘niet doen van aangiften’ werd Gillis partieel vrijgesproken, omdat de aangiften uiteindelijk wél zijn ingediend, alleen niet tijdig.
Gelet op de ernst van de misdrijven komt de rechtbank tot oplegging van een gevangenisstraf. De LOVS-oriëntatiepunten voor straftoemeting gaan bij een benadelingsbedrag van € 1.000.000 of hoger uit van 24 maanden tot maximaal vier jaar gevangenisstraf. De officier van justitie eiste een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van achttien maanden. De rechtbank wijkt daarvan af, omdat Gillis in april 2025 al voor soortgelijke feiten (belastingaangiften over 2017 en 2018) is veroordeeld tot twaalf maanden, waarvan zes voorwaardelijk, en deze zaak in beginsel gelijktijdig met die eerdere zaak had kunnen worden behandeld. De rechtbank past daarom artikel 63 Sr toe en legt een deel van de celstraf voorwaardelijk op: achttien maanden, waarvan zes voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Het voorwaardelijke strafdeel moet Gillis ervan weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen.
Opvallend is dat de rechtbank in deze tweede zaak feitelijk niet hoger uitkomt dan de eis van het OM in de eerste, maar wel een groter onvoorwaardelijk deel oplegt dan in april 2025. Daarmee wordt zichtbaar gemaakt dat een doorlopend patroon van fiscaal verzuim, ondanks artikel 63 Sr, leidt tot een verdere oploop van het onvoorwaardelijk strafdeel.
De Belastingdienst kwam uit op een geschat bedrag van ruim 2,8 miljoen euro dat nog aan vennootschapsbelasting moet worden betaald. Voor de rechtbank is niet duidelijk geworden in hoeverre er inmiddels al is betaald en of de verschuldigde belasting uiteindelijk volledig zal worden voldaan, aangezien de bedrijven nu grotendeels stilliggen doordat diverse vergunningen zijn ingetrokken. Dit terwijl de bedrijven voorheen winstgevend waren.
Naast de celstraf voor de directeur legt de rechtbank in zeven afzonderlijke vonnissen geldboetes op aan de zeven ondernemingen, telkens uitgaande van 50% van het geschatte fiscale nadeel. Dat percentage is het uitgangspunt voor voorwaardelijk opzet uit het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst, en de rechtbank ziet geen aanleiding om van de OM-eis af te wijken. Bij iedere rechtspersoon is daarbij artikel 63 Sr toegepast wegens een eerdere strafbeschikking voor het niet publiceren van de jaarrekening. Verdeeld over de zeven vennootschappen ziet het beeld er als volgt uit:
de holding: geschat fiscaal nadeel 1 miljoen euro (na correctie van aansluitverschillen), boete € 500.000
(ECLI:NL:RBOBR:2026:2873); werkmaatschappij met een geschat nadeel van circa € 1.159.000, boete € 500.000
(ECLI:NL:RBOBR:2026:2876);werkmaatschappij met een geschat nadeel van circa € 257.000, boete € 125.000
(ECLI:NL:RBOBR:2026:2869);werkmaatschappij met een geschat nadeel van circa € 172.000, boete € 85.000
(ECLI:NL:RBOBR:2026:2870);werkmaatschappij met een geschat nadeel van circa € 126.000, boete € 60.000
(ECLI:NL:RBOBR:2026:2872);werkmaatschappij met een geschat nadeel van circa € 82.000, boete € 40.000
(ECLI:NL:RBOBR:2026:2875);werkmaatschappij met een geschat nadeel van circa € 27.000, boete € 13.000
In totaal komen de boetes voor de zeven rechtspersonen uit op € 1.323.000.
Peter Gillis van de real life soap “Massa is Kassa” gaat tegen de gevangenisstraf en de hoge boete vanwege belastingfraude in hoger beroep. Gillis kreeg 18 maanden cel opgelegd, waarvan 6 maanden voorwaardelijk en een boete van ruim 1,3 miljoen euro. De rechtbank in Den Bosch deed op 7 mei twee uitspraken op één dag. De fiscale zaak (2020-2022) en de mishandelingszaak van zijn ex (Only Fans) vriendin Nicol Kremers. Hiervoor kreeg hij een taakstraf van 60 uur en 1.000 euro schadevergoeding.
In een afzonderlijke zaak werd Gillis vorig jaar door de rechtbank al veroordeeld tot een celstraf van 12 maanden (waarvan 6 maanden voorwaardelijk) en ook daartegen loopt een hoger beroep. De inhoudelijke behandeling hiervan bij het Gerechtshof is in het voorjaar van 2026 voortgezet.
In de meest recente belastingzaak stelde de rechtbank in Den Bosch dat Gillis er al jarenlang niet in slaagt zijn administratie op orde te krijgen. „U had te weinig personeel. U heef bewust het risico genomen”, sprak de voorzitter van de rechtbank tot Gillis, die hiervoor vandaag in de rechtbank in Den Bosch in hoger beroep terecht stond. De meest recente belastingzaak is nog altijd niet afgewikkeld. Er staat nog altijd een bedrag van 2.4 miljoen euro open wat Gillis moet betalen. De bedrijven die in gebreke zijn gebleven, krijgen hiervoor in totaal 1.3 miljoen euro boete. De officier van justitie eiste in april 2026 ook 100 uur taakstraf, omdat hij bij de aanvraag van een vergunning niet had vermeld dat hij in het verleden was veroordeeld tot een voorwaardelijke boete van 700 euro wegens verboden wapenbezit. De rechtbank denkt dat Gillis deze informatie niet expres achterwege heeft gelaten, hij liet de formulieren invullen door en medewerker van zijn bedrijf en sprak hem hiervoor vrij. Voor de mishandeling van zijn ex vriendin Nicol kreeg hij 60 uur taakstraf.
Een hoger beroep voor zijn veroordeling in april 2025 door de rechtbank in Den Bosch waar hij werd veroordeeld tot een celstraf van één jaar, waarvan zes maanden voorwaardelijk, voor grootschalige belastingfraude loopt nog. Hij wordt gezien als de “aansturende kracht achter de fraude”. Daarbij ging het om het niet of onjuist doen van belastingaangiftes over 2014 tot en met 2019.
Terug naar blogoverzicht
🔒
Reactie achterlaten?
Om uw privacy en de veiligheid van deze website optimaal te waarborgen, maken wij geen gebruik van een online contactformulier.
U kunt uw reactie of vraag direct en veilig sturen naar: redactie@bvs.nl of via onderstaande knop.
Laat een reactie achter