BVS

Uw taxi voor Ter Aar en omstreken

Advertisement
BLOGS

Asiel in Nederland

admin 0

Lees hier onze andere blogs

Onderwerpen in boek Asiel in Nederland

 

Migratie als middel tegen de gevolgen van vergrijzing en bevolkingsdaling

De Verenigde Naties publiceerden in 2000 het rapport Replacement Migration, waarin werd onderzocht welke rol migratie kan spelen bij het opvangen van de gevolgen van vergrijzing en bevolkingsdaling. In veel ontwikkelde landen, waaronder Nederland en de bredere Europese Unie, daalt het geboortecijfer al decennia en stijgt de levensverwachting, waardoor de beroepsbevolking kleiner wordt en het aandeel ouderen sterk toeneemt. De EU telt begin 2026 ongeveer 452 miljoen inwoners. Die lichte groei komt vrijwel volledig door migratie. Zonder migratie zou de bevolking al jaren afnemen, omdat er structureel meer mensen overlijden dan er worden geboren, meldt Eurostat.

Volgens de nieuwste prognoses bereikt de Europese bevolking rond 2029 haar hoogste punt. Daarna zet een langdurige daling in. Tegen het einde van deze eeuw wonen er tientallen miljoenen minder mensen in de Europese Unie dan nu, aldus de Europese Commissie. De VN berekenden verschillende scenario’s om inzicht te krijgen in de omvang van de migratiestromen die nodig zouden zijn om deze demografische veranderingen te compenseren. Voor Nederland en de EU als geheel bleek dat migratie op zichzelf niet voldoende zou zijn om de vergrijzingsdruk te verlichten. Wanneer alleen gekeken wordt naar het op peil houden van de totale bevolking of de omvang van de beroepsbevolking, zou migratie hoogstens een deel van de oplossing bieden. In dat geval zijn de aantallen migranten die nodig zouden zijn aanzienlijk. Volgens de berekeningen zouden hiervoor migratiestromen van een zodanige omvang nodig zijn dat ze “praktisch en politiek onhaalbaar zijn”. Voor de EU zouden dit tientallen miljoenen mensen per decennium zijn, een schaal die geen enkel immigratiebeleid zou kunnen dragen zonder ingrijpende maatschappelijke gevolgen. De VN concludeerden  dat migratie wel kan bijdragen aan het demografisch evenwicht, maar nooit de enige of volledige oplossing kan vormen. Toch werd de conclusie door het WEF overgenomen. Het WEF stelt dat migratie een belangrijke motor is voor duurzame ontwikkeling. Daarnaast behandelt het WEF in In dit rapport wordt betoogd dat migratie een cruciale rol speelt in de wereldwijde economie en ontwikkeling. Het laat zien dat migranten in 2022 ongeveer 831 miljard dollar naar hun thuisland stuurden, meer dan wat veel lage- en middeninkomenslanden via buitenlandse investeringen kregen.

George Soros wordt in het WEF erkend als een “Agenda Contributor”. Dit betekent dat hij actief bijdraagt aan de inhoudelijke discussies en sessies tijdens de jaarlijkse bijeenkomsten in Davos.
Soros is een prominente figuur binnen het WEF en hij heeft sterk gepleit voor een humanitair en open migratiebeleid, vooral ten tijde van de vluchtelingencrisis in Europa in 2015. Hij heeft verklaard dat Europa een morele verantwoordelijkheid heeft om vluchtelingen op te nemen en hen bescherming te bieden. Zijn invloed heeft ervoor gezorgd dat veel van zijn ideeën over migratie en mensenrechten werden gepromoot, zowel binnen de EU als wereldwijd.

  • Soros heeft aanzienlijke middelen ingezet om hulporganisaties en migranten- en vluchtelingeninitiatieven te ondersteunen, zoals de hulp aan Syrische vluchtelingen. Hij is ook betrokken bij het bevorderen van beleid dat migrantenrechten beschermt en heeft veel geld gestoken in lobbygroepen die zich inzetten voor een open migratiebeleid in Europa en andere regio’s;
  • Soros’ filantropische initiatieven pleiten voor open grenzen en vrij verkeer van mensen. Zijn standpunt hierover is dat landen niet alleen open moeten staan voor vluchtelingen, maar ook voor economische migranten, als onderdeel van een meer globalistische benadering van wereldproblematiek;
  • Soros is bekend om zijn politieke bijdragen aan progressieve kandidaten en bewegingen in verschillende landen. Hij heeft aanzienlijke bedragen geïnvesteerd in democratische en liberale campagnes in de VS en andere landen. Dit wordt vaak gezien als een manier om invloed uit te oefenen op wetgeving en beleid dat in lijn is met zijn overtuigingen, inclusief het ondersteunen van beleid dat migratie bevordert;
  • Soros zijn invloed is ook merkbaar in de EU, waar hij vaak heeft gepleit voor migratiehervormingen en mensenrechtenbeleid. In 2015 zei hij bijvoorbeeld dat Europa “een historische kans had om zichzelf opnieuw uit te vinden door een humanitaire benadering van de vluchtelingencrisis te omarmen.”

Voor landen als Nederland als deelnemer aan de World Economic Forum (WEF) lag de uitdaging in een combinatie van maatregelen:

  • het vergroten van arbeidsparticipatie
  • het stimuleren van langer doorwerken en het aanpassen van economische structuren aan een verouderende bevolking.

Donald Trump heeft vlak voor zijn inauguratie nogmaals “de grootste deportatieoperatie ooit” aangekondigd in de Verenigde Staten. De aanstaande president herhaalde voor duizenden aanhangers in Washington zijn verkiezingsbelofte om een einde te maken aan de “invasie van immigranten”.

In 2024 hadden 7,5 miljoen mensen jonger dan 18 jaar niet het staatsburgerschap van hun land van verblijf in de EU, wat neerkomt op 9,4% van alle minderjarigen in de EU. Van de minderjarigen zonder het staatsburgerschap van hun land van verblijf, was 27,0% jonger dan 5 jaar, 29,8% was 5 tot 9 jaar, 27,7% was 10 tot 14 jaar en 15,6% was 15 tot 17 jaar. Het hoogste percentage minderjarigen uit niet-nationale onderdanen, werd geregistreerd in Luxemburg (45,7%), Oostenrijk (21,9%) en Malta (19,3%).

Daarentegen werden aandelen van minder dan 1% geregistreerd in Slowakije (0,4%), Polen (0,8%) en Roemenië (0,9%). Het toenemende percentage niet Westerse inwoners heeft er toe geleid dat men is gaan spreken van ontvolking. Het onderwerp “ontvolking en migratie” heeft veel aandacht getrokken, vooral op platforms zoals X, waar complottheorieën circuleren. 

Het woord ontvolking (synoniem voor bevolkingsafname) is beladen omdat het vaak wordt geassocieerd met het zwaar beladen begrip “omvolking”. Omvolking staat voor de theorie dat er  bewust bevolkingsgroepen zouden worden vervangen. Omdat de woorden zo op elkaar lijken, wordt de term ‘ontvolking’ soms onterecht gelinkt aan deze racistische theorieën. De nazi’s gebruikten in de jaren 30 de term Umvolkung (omvolking) al om de bevolkingssamenstelling van veroverde gebieden met geweld aan te passen. Als we puur kijken naar ‘ontvolking’ in de zin van bevolkingskrimp is het beladen omdat het leidt tot de sluiting van scholen, winkels en ziekenhuizen.

Het voelt voor bewoners vaak als het einde van hun eigen gemeenschap. Waar ontvolking dus simpelweg een demografisch proces beschrijft van krimp, wordt het woord in het maatschappelijke debat zwaar beladen door de associatie met gedwongen volksvervanging en de angst voor de teloorgang van de eigen regio.

BRANDBRIEF BEWONERS TER APEL:

“Het zou jouw dorp maar zijn” 

Geachte verantwoordelijken van ons dorp, Burgermeester, college, en bestuurders in Den Haag,“We doen wat we kunnen”…. De eeuwige reactie van de burgermeester, raad, politie, ketenmariniers, COA, staatssecretaris, waar wij het al jaren maar dan ook jaren mee moeten doen. Niemand weet als gevolg van de slepende problematiek nog wat te doen… wijst naar en wacht op elkaar.

Kikker

Kent u het voorbeeld van de kikker in koud water? Als deze in een keer in een glas heet water wordt gestopt, spartelt deze tegen en springt direct uit het glas en zorgt voor zichzelf (lees de rest van Nederland). En die reactie kunnen wij heel goed begrijpen. Wij gunnen niemand namelijk dit! Indien je het glas langzaam verwarmd heeft de kikker het niet in de gaten en wordt langzaam gekookt. Zo voelen wij ons als ondernemers… gekookt, lamgeslagen, machteloos, leeg.Wij zijn naïef geweest, vol vertrouwen, gingen ervan uit dat wij als bewoners van Ter Apel, medeNederlanders, mede-ondernemers, opgevangen, gewaardeerd en gerespecteerd zouden worden voor alle ellende die wij hier in Ter Apel opvangen voor ons land.

Tweestrijd

Jarenlang hebben wij vanuit vertrouwen achter de schermen onze situaties, aangekaart, afgewacht, gesprekken gevoerd met instanties, waarbij beloftes zijn gedaan en ook echt wel zaken zijn opgetuigd. Echter waren dit pleisters plakken op een wond die alsmaar groter werd.

Beveiliging, op beveiliging, straatcoaches, boa’s, politie… pleisters. Jarenlang hebben wij naar de media onze mond gehouden.Geen enkele moederorganisatie wil met deze gevoelige asielproblematiek worden geassocieerd, dus vanuit hoofdkantoren krijgen wij eeuwig het dwingende advies geen mening te hebben naar buiten toe. Dat zou ons imago als winkels namelijk schaden. En daar waren wij continu in gedachten mee bezig.. “ laten we onze mond maar houden want dat schaadt het imago van het dorp alleen nog maar meer” . En ondertussen blijven steeds meer klanten weg, zakken onze omzetten en zijn wij inmiddels ten einde raad. Wij stonden jaren in spagaat: hebben namelijk fijne winkels in het dorp en waren trots op het winkelbestand wat er in Ter Apel was. Als je eenmaal in onze winkels bent, is het over het algemeen namelijk fijn winkelen, wij hadden er vertrouwen in dat de klant dat zou waarderen en ons trouw zou blijven.

Wegblijvende klanten

Zo werkt de realiteit echter niet. Bewoners/klanten zijn er spuugzat van, zo zat dat zij alles wat met asiel te maken heeft, uit de weg gaan. Veel bewoners doen inmiddels massaal boodschappen in andere rustige dorpen of over de grens. Als men de keus heeft om naar Ter Apel te rijden en denken geconfronteerd te worden met horden aan mannen langs de weg, criminaliteit, brutaliteit, beveiligers, politiesirenes, of iets verder te rijden naar een rustig dorp zonder dit alles. Dan slaan veel klanten Ter Apel over. Dit is het gevolg van alle negatieve beeldvorming, incidenten… dat gaan mensen uit de weg! Voor ons is dit vreselijk! Wij doen zo hard ons best als winkeliers om een mooie winkel neer te zetten voor dit dorp en deze bewoners.

Het voelt zo tegenstrijdig, want we begrijpen wel degelijk hoe dit gevoel bij klanten ontstaat en zouden in hun plaats wellicht hetzelfde reageren. Wij zijn op het punt gekomen dat we niets meer te verliezen hebben als winkels. Het imago van het dorp heeft het dieptepunt bereikt.

Zeggen vertrouwen in politiek op

Wij zijn alle vertrouwen in de politiek kwijt, zien partijen elkaar bevechten op TV, over grenzen dicht, spreidingswet, racisme, etc. Wij zien en horen het met leden ogen aan. Er wordt op een niveau gediscussieerd ver van Ter Apel af waarbij overkoepelend over het dorp wordt gesproken, hoe erg het wel niet voor ons zou zijn, maar acteren er in de praktijk niet naar. Wij hebben begrip voor de ingewikkeldheid van deze materie. Wij zien de worsteling bij alle politici op TV. Iedereen vindt het erg, maar niemand helpt ons hier nu feitelijk doorheen! Omdat er geen spreidingswet is, wij alles op ons bord hebben, wij volledig afhankelijk zijn van hoe Den Haag opereert, hoe onze burgermeester opereert, onze raad opereert, het COA opereert, hoe hard ze overdag vanuit hun functie ook staan te schreeuwen, iedereen uiteindelijk maar 1 belang heeft: Namelijk hun eigen baan, verantwoordelijkheid vanuit de eigen functie, die voor iedereen anders is, met ieders eigen belangen, waardoor we geen steek verder komen hier. Want dat is de realiteit zo hebben wij gemerkt… Zo zijn er al jaren overleggen, praten over incidenten en hoe deze adequaat of slecht werden opgevolgd. Reacties als: “Wat erg voor jullie dat er door een doorgedraaide asielzoeker zoveel auto’s op de parkeerplaats in elkaar zijn geslagen”. We geloven niets meer van deze reacties! Het feit is dat alle gedupeerden de schades dienden te verhalen bij hun verzekering, met allemaal gevolgen voor het eigen risico en bonus malus treden tot gevolg.

Dit is continu aangekaart bij de burgermeester, het COA en Den Haag, maar nog steeds staan bewoners zelf voor de schades.

Schades en verliezen worden niet gecompenseerd.

Als jullie hier zelf een onderneming hadden te runnen, dan keek je in de positie waarin jullie allemaal zitten, niet weg naar de ander en schoof je concrete hulp en schadevergoeding niet voor je uit. Reacties als “We doen wat we kunnen”. Woest worden we ervan! Nee dat doen jullie niet! Miljarden euro’s gaan er om in de asielproblematiek. Jullie weten wat jullie hier laten gebeuren! Sta daar dan ook voor en compenseer ons als ondernemers en bewoners in dit dorp op zijn minst in onze verliezen en schades. De vergoedingen en compensaties waar wij het over hebben, zijn voor jullie niet eens voelbaar in de asiel begroting, echter is dit o.a. voor ons als ondernemers een kwestie van overleven of stoppen. Winkel na winkel stopt, omdat de klant wegblijft. Zouden wij door jullie niet juist enorm gekoesterd en gewaardeerd moeten worden dat wij dit als enige dorp in Nederland deze asielellende continu blijft handelen en jullie de gelegenheid blijft geven om in Den Haag en op Europees niveau dit voor ons land op te lossen!

Honderden bewoners wachten op schades die zij hebben geleden maar niet worden vergoed. Zij krijgen te horen dit maar te melden bij verzekeraars, waarbij zij te maken hebben met eigen risico’s verlaging van de tredes bij autoverzekeringen. Wij waren ooit een mooi rustig dorp met een fijne historie, een mooi bos, vele historische elementen, vergelijkbaar met aantrekkelijke dorpen als Vlagtwedde, Bourtange, Sellingen, waar mensen graag verblijven en trots zijn op hun leefomgeving.

Wij willen dit terug! Wie zijn jullie, politici, burgermeester en raadsleden, dat jullie beslissen dat ons dorp dit wordt aangedaan!

Om te beginnen willen wij zolang wij geen normaal dorp zijn, dit imago aan ons kleeft, per direct gecompenseerd te worden in onze aantoonbare schades/verliezen en imagoverliezen als ondernemers en bewoners door de aanwezigheid van het COA.

We maken ons zeer grote zorgen over de veiligheid van uw burgers in Ter Apel. Iedere gemeente kan aangeven wie zij willen opvangen, en dus kiezen zij voor alle gezinnen. Alleen gemeente Westerwolde is niet bij machte op te komen voor zijn burgers waardoor de grootste raddraaiers in Ter Apel e.o.

blijven. De asielschool staat leeg omdat er geen kinderen meer opgevangen worden hier! Het is een treurige zaak. Het gaat fout in Ter Apel! We weten dat er vele incidenten zijn op het COA-terrein die tot nu toe altijd onder de dekmantel blijven echter ontstaan nu ook situaties waarbij burgers zelf op gaan treden tegen onrecht. We zullen wel moeten, niemand doet het namelijk voor ons!

De burgermeester is onzichtbaar voor ons, u bent een aardige man, maar u laat zich van het kluitje naar het riet sturen en bent niet in staat voor ons te vechten zoals wij nodig hebben! U komt niet op voor uw burgers en ondernemers zoals nodig is. Wij hebben een Leeuw nodig! Geen Golden Retriever! U laat zich wegwuiven door COA, IND en de landelijke politiek. We staan klem! Ons dorp is kapot! Het imago is weg!

Ter Apelers zijn racisten…zegt men

Vorig jaar werd het grootst opgepakt door de pers omdat er zoveel mensen voor de poort lagen te slapen. Toen werden we door de pers benaderd maar werden weggezet als racisten, want In Ter Apel sliepen immers mensen op straat, wat in strijd zou zijn met de mensenrechten, en hoe wij het niet in ons hoofd haalden om te zeuren over imago en diefstal van onze spullen. Mensen en groeperingen die voor de camera’s hun woordje wilden doen over dat iedereen hier in Nederland een bed verdiend om in te slapen en hoe mensonterend wij wel niet bezig waren! Vreselijk dit naar je hoofd te krijgen wetend waar je dagelijks mee te maken hebt. Door deze reacties hielden wij echter onze mond maar en is er ook amper nog vertrouwen in de media. Oproepen van praatprogramma’s van Op1, Jinek, Nadia…. Noem ze maar op. Tegen hulpverleners te worden gezet waardoor het lijkt alsof wij onze goederen belangrijker vinden dan een persoon die slaapt op straat.

Dit gaat voor ons over jarenlang getouwtrek en gevoel van onveiligheid. Wij staan tegenover mensen die niets te verliezen hebben of niet terug kunnen naar hun eigen land omdat zij daar een crimineel verleden hadden, snijbewegingen maken langs de keel als ze worden opgepakt, onder invloed zijn van verdovende middelen, getraumatiseerd en daardoor levensgevaarlijk. Als er dan wordt gezegd dat wij racistisch zijn, gaat er iets vreselijk verkeerd in dit land. In strijd met de mensenrechten? Het zal, dit heeft al veel te lang geduurd. Nu gaat het om onze basisrechten als ondernemers en bewoners van Ter Apel, van ons recht om net als in de rest van het land een onderneming te kunnen runnen om in de basisbehoefte van onze eigen Ter Apeler inwoners te kunnen voorzien!

Onvoldoende politie mankracht

Na jarenlang een tweewekelijks veiligheidsoverleg met gedupeerde winkels, politie, gemeente, beveiliging en COA, waarin alle incidenten worden besproken, komen wij tot de conclusie dat ook dit nergens meer toe leidt. De eerste jaren hebben wij hemel en aarde moeten bewegen, om beveiliging in onze winkels te krijgen. Pas na keiharde bewijslast van de hoeveelheid incidenten, werd er ook in de winkels beveiliging opgesteld. Nu de beveiligingsinstanties amper nog aan gekwalificeerde beveiligers kunnen komen (beveiligers ook niet meer in Ter Apel willen werken) en ook de politie hier zwaar onbemand is, krijgen we keer op keer de vraag pogingen tot diefstal met deze criminelen zelf maar te verijdelen. Als gevolg van onvoldoende politie, wordt dus van ons verwacht dat wij onze medewerkers in gevaar gaan brengen. Dit is onacceptabel en de wereld op zijn kop. Dit is een verantwoordelijkheid van het veiligheidsorgaan en mag niet op ons bord worden geschoven. Hoe is het mogelijk dat er al jaren wordt gesproken over het politiebureau er nog steeds niets is gerealiseerd. Regelmatig komt het voor dat de daders van een diefstal niet opgehaald kunnen worden omdat de politie onderweg is met een winkeldief uit Ter Apel naar Groningen.

Ter Apel- Groningen is ongeveer een uur rijden (heen en terug dus 2 uur) waardoor de politie niet bereikbaar is en uiteindelijk de handhaving de mensen terugbrengen naar het asielcomplex. Dit is ook weer een incident waar dus geen melding van gemaakt kan worden. Jarenlang is het aantal diefstallen op bestuursniveau onderkend en werden wij als ondernemers niet serieus genomen.

Zonder aangiftes was er namelijk geen probleem en dus geen behoefte aan

beveiliging in winkels en politie in de buurt. Nu de door de handelsvereniging gecontracteerde beveiligingsorganisatie van alle diefstallen en incidenten een verslag aanmaakt wordt duidelijk dat wij het meest aantal diefstallen hebben van het land.

We willen geen reprimande “foei niet meer doen” regeling voor criminele asielzoekers in Ter Apel: deze regeling kan en mag niet ingezet worden voor deze criminelen (nogmaals: dit zijn geen echte asielzoekers) die moedwillig Nederland misbruiken en iedereen in het gezicht uitlachen inclusief de politie. Politie irriteert zich mateloos aan de hoeveelheid diefstallen en dat zij voor een paar gestolen blikjes redbull naar de supermarkt moeten komen als er elders een steekincident is, zij staan in hun geval ook met hun rug tegen de muur.

Schaderegeling die bij asielzoekers niet werkt

Bij iedere bewezen diefstal in Nederland ontvangt de benadeeld een schadevergoeding voor alle tijd en ellende die een diefstal kost, van €181,- minus administratiekosten te betalen door de dief/crimineel. Als gevolg van grote achterstanden bij de officier van justitie, is voor de diefstal eindelijk wordt behandeld de asielzoeker alweer gevlogen, en lopen wij dus ook deze landelijke soda regeling in heel veel gevallen mis. Burgemeester en bestuurders, u zou u verantwoordelijk moeten voelen voor de duizenden euro’s die wij jaarlijkse mislopen door geknoei op dit vlak. U zou het ons gemakkelijker kunnen maken door voor ons op te komen en te zorgen dat er een gemakkelijker manier komt voor ondernemers zodat we geen half jaar (of helemaal niet) op ons geld moeten wachten.

Doordat we een groot gedeelte nooit uitbetaald krijgen lopen we jaarlijks tevens duizenden euro’s mis. Het moet toch zo kunnen zijn dat, als diefstal is bewezen, er dan toch rechtstreeks een vergoeding zou moeten zijn zonder dat we daar ook nog weer uren tijd in moeten stoppen.

Kleine groep overlastgevers????

Mogen we dit nu a.u.b. een keer uit de wereld helpen? Het is een groep van gemiddeld 150/200 personen die voor problemen zorgen, dit is voor een dorp als Ter Apel geen kleine groep!!! Ons dorp heeft ongeveer 9000 bewoners en een AZC voor max 2000 mensen. Kom voor ons dorp op want dit gaat uit de hand lopen. Dit duurt veel te lang. De bewoners richten burgerwachten op maar wat nog erger is het loopt uit de hand ook gewoon op de straat en bij de bewoners.

Wat doet dit alles met ons als ondernemers:

U heeft sterke ondernemers en medewerkers in Ter Apel want alleen sterke mensen kunnen werken in Ter Apel en houden de dagelijkse dreiging vol. Als wij een dag geen diefstal hebben zeggen we tegen elkaar: Wat heerlijk om een dag zo te kunnen werken’. Het is verdorie niet normaal hoe wij werken. De uren die we in de afhandeling van aangiftes etc hebben zitten. We zijn geen politie, we willen gewoon winkel zijn met gewone klanten. We willen geen 3 auto’s voor de deur van

Handhaving, politie, KMAR waardoor de gewone klant doorloopt, we willen geen klanten die bang wegrennen omdat er weer iemand loopt te schreeuwen. We willen gewoon zonder beveiliging naar onze auto lopen. We willen gewoon een winkel zijn, net als alle andere winkels in Nederland.

We doen op donderdag de winkel al een uur dicht voor onze eigen veiligheid en dan is het heel hard dat een deel van NL roept dat we racisten zijn omdat we mensen oppakken, dat de bewoners racisten zijn omdat ze boos zijn dat mensen in hun tuin gaan zitten, spullen vernielen aan auto’s zitten…. Het voelt niet goed. We spreken ons niet meer uit omdat het niet begrepen wordt. Regelmatig staat het huilen ons nader dan het lachen. We voelen ons niet serieus genomen. We mogen regelmatigaanschuiven en meepraten maar die tijd is geweest. Het wordt tijd dat u opkomt voor uw ondernemers maar bovenal voor uw burgers in Ter Apel want dit loopt uit de hand. Dan bent u verantwoordelijk en dan kan niemand zich verschuilen achter COA, IND en landelijke overheid. U werkt ongetwijfeld hard aan dit probleem maar dat doen wij ook, dag in dag uit!!

Wat moet er vandaag geregeld worden: 

  • Overlastgevers moeten niet meer worden opgevangen in Ter Apel of in gesloten setting worden opgevangen.
  • Ondernemers en inwoners in Ter Apel moeten hun schades vergoed kunnen krijgen, zonder consequenties bijv. eigen risico bij verzekeringen wordt aangesproken.
  • Ondernemers moeten elke diefstal zonder discussie vergoed moeten krijgen vanuit de SODAregeling.
  • De reprimande-regeling moet per direct van tafel.
  • Er moet voldoende gekwalificeerd beveiligingspersoneel beschikbaar zijn en blijven voor Ter Apel.
  • De politiecapaciteit moet worden opgeschaald zodat er in de avonduren en in de weekenden voldoende politie op straat is.
  • De overheid is verantwoordelijk voor de “imago-schade” van het dorp Ter Apel en heeft de verplichting om deze schade te herstellen.

Hartelijke groet, Zeer bezorgde ondernemers uit Ter Apel

COA claimt 184,7 miljoen euro van uitbater

De hotels van Van der Valk worden landelijk veelvuldig gebruikt voor asielopvang. Binnen het concern leidde dit tot een ongekende miljoenvete rondom neef Bob van der Valk (35), de inmiddels afgezette directeur van de vestiging in Duiven. Zijn ooms, die de keten Van der Valk Exclusief besturen, beschuldigen hem van belangenverstrengeling en private corruptie. Bob zou via een schimmige constructie met tussenpersoon René Derksen (54), de eigenaar van het eenmansbedrijf Le Cocq Holding Didam (LCHD), extreme opvangcontracten hebben gesloten met het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA). Samen harken zij tientallen miljoenen euro’s aan winst binnen. Volgens de ooms roomde Bob winst en commissies af “over de rug” van het hotelconcern en de belastingbetaler. In de praktijk fungeerde Derksen met LCHD als de exclusieve broker voor het COA. LCHD boekte de hotelkamers goedkoop in en factureerde het COA vervolgens tarieven van circa 250 tot 290 euro per kamer per nacht. De hotels zelf ontvingen vaak tot wel 100 euro minder per nacht; de gigantische marge verdween in de zakken van LCHD. Omdat het COA door de Oekraïne-oorlog (februari 2022) en de enorme opvangdruk van 70.000 vluchtelingen met de rug tegen de muur stond, stemde de instantie in met deze absurde bedragen. Ongeveer 10.000 asielzoekers en statushouders werden via LCHD geplaatst. De contracten werden in allerijl gesloten zonder formele aanbesteding, via raamovereenkomsten en afzonderlijke ‘allonges’ per locatie. De aangesloten hotels moesten bovendien een streng relatiebeding met boetes tot 250.000 euro tekenen, waardoor zij niet rechtstreeks met het COA mochten handelen. Dit beding is wegens mogelijke strijdigheid met het mededingingsrecht inmiddels ingetrokken, al kan de Autoriteit Consument & Markt (ACM) nog altijd boetes opleggen tot 10% van de omzet. Achter de schermen bleek de asielopvang een goudmijn: de meerjarige deals waren goed voor een verwachte winst van ruim 115 miljoen euro op een omzet van 300 miljoen euro. De ooms stelden Bob begin 2024 op non-actief. Hoewel hij wilde vertrekken, stonden beide partijen voor de rechter over de breukvoorwaarden; Bob ontkende de beschuldigingen en deed tevergeefs een afkoopbod van 20 miljoen euro. Ondertussen greep de justitie hard in. In juni 2023 viel de opsporingsdienst FIOD binnen bij LCHD wegens fraude, witwassen en valsheid in geschrifte. Het Openbaar Ministerie (OM) legde vervolgens beslag op ruim 50 miljoen euro aan vastgoed en luxe sportwagens, waaronder een Lamborghini en een Porsche, van René Derksen. Ook de juridische claims stapelden zich op: het Van der Valk-concern eist 55 miljoen euro van LCHD wegens ongerechtvaardigde verrijking. Het COA beëindigde de samenwerking per 1 januari 2025. Hoewel LCHD nog een huurvordering van 43 miljoen euro claimt wegens contractbreuk, diende het COA op haar beurt een gigantische schadeclaim in van maar liefst 184,7 miljoen euro bij het eenmansbedrijf uit Didam wegens de onregelmatigheden.

De provincie Zuid-Holland heeft Albrandswaard, Oegstgeest en Vlaardingen een laatste kans gegeven om voldoende statushouders te huisvesten. De Gemeenten voldoen al zeker drie jaar niet aan hun taak en krijgen tot 1 juli 2027 de tijd, anders grijpt de provincie in. Zuid-Holland zal dan op kosten van de betreffende gemeenten de benodigde huisvesting voor statushouders zelf regelen. Dit voorjaar kregen de gemeenten Krimpenerwaard, Leidschendam-Voorburg, Voorne aan Zee en Zwijndrecht ook al een laatste waarschuwing van de provincie. Zij moeten op 1 april 2027 hun achterstand hebben weggewerkt. Dat is Voorne aan Zee inmiddels gelukt. Voor Leidschendam-Voorburg en Zwijndrecht dreigt nog steeds ingrijpen door de provincie. Krimpenerwaard hoort in september of dat voor die gemeente ook nog geldt.
Albrandswaard moet nog 33 statushouders onderdak geven, Oegstgeest loopt 23 mensen achter en Vlaardingen 50. Dat komt bovenop het aantal mensen dat ze in het tweede deel van het jaar moeten huisvesten.
Statushouders moeten door gemeenten aan een woning worden geholpen omdat ze bedden in AZC’s bezet houden. Van de 342 gemeenten in Nederland hebben er in het afgelopen halfjaar 246 minder statushouders van een huis voorzien dan moet van het kabinet, zo bleek onlangs uit cijfers van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Zuid-Holland stelt dat negentien van haar vijftig gemeenten in de eerste helft van 2026 aan hun opdracht hebben voldaan. Volgens de cijfers van het ministerie zijn dat echter tien gemeenten. Niet bekend is of de provincie ook druk zet op het woningtekort voor Nederlanders die al tien jaar op een wachtlijst van de Gemeente staan. 

De Afdeling advisering heeft ernstige bezwaren tegen wetsvoorstel intrekkking spreidingswet

De Afdeling advisering van de Raad van State heeft op 13 juli 2026 haar advies gepubliceerd over het initiatiefwetsvoorstel van de Tweede Kamerleden Ceulemans, Keijzer, Van der Plas, Russcher en Lammers om de Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen (de ‘Spreidingswet’) in te trekken.

Sinds 1 februari 2024 geldt in Nederland de zogenoemde Spreidingswet. Die wet geeft aan gemeenten de taak om locaties te vinden waar asielzoekers kunnen worden opgevangen. De wetgever wil hiermee komen tot een evenwichtige spreiding van asielzoekers over het land, tot meer solidariteit tussen gemeenten, en tot minder gebruik van crisis(nood)opvanglocaties.

Volgens de initiatiefnemers kunnen gemeenten als gevolg van de Spreidingswet niet meer inspelen op wensen van de bevolking en leidt deze ertoe dat politieke aandacht te zeer uitgaat naar het vinden van opvangplaatsen voor asielzoekers, in plaats van naar het naar hun mening grotere, onderliggende probleem: de grote instroom van asielzoekers in Nederland. De initiatiefnemers stellen daarom voor om de Spreidingswet weer in te trekken. Het rijk mag gemeenten opdragen aan nationale taken mee te werken
De Afdeling advisering merkt in haar advies op dat het bepaald niet uitzonderlijk is om vanuit het rijk een taak op te leggen aan gemeenten. Dat gebeurt om verschillende redenen op allerlei beleidsterreinen en past binnen het Nederlandse constitutionele bestel. De wetgever heeft met de Spreidingswet voor deze route gekozen, omdat Nederland anders niet zou kunnen voldoen aan de verplichting om asielzoekers op te vangen. Deze verplichting geldt op grond van nationale en internationale regelgeving.
Decentrale overheden en uitvoeringsorganisaties hebben baat bij de Spreidingswet
De Afdeling advisering constateert daarnaast dat de gemeenten, de provincies en het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) hebben gepleit tégen afschaffing van de Spreidingswet. Wanneer de Spreidingswet wordt ingetrokken, ontstaat er volgens de Vereniging van Nederlandse Gemeenten een onbeheersbare situatie waarin voortdurend een beroep moet worden gedaan op noodopvang. Gemeenten vrezen dat dit zal leiden tot een toename van maatschappelijke onrust.
De argumenten voor en tegen de Spreidingswet zijn uitgebreid besproken bij de totstandkoming ervan. De wet trad vervolgens in februari 2024 in werking. Dat is nog maar kort geleden. In die korte periode is herhaaldelijk opgeroepen om de Spreidingswet weer in te trekken. Het voortdurend ter discussie stellen van de wet is mede met het oog op de uitvoering ongewenst. Van de wetgever – regering én parlement – mag verwacht worden rust en ruimte te creëren voor de uitvoeringspraktijk om met het nieuwe stelsel te leren werken.
De tweejaarlijkse ramings- en verdeelcyclus die in de Spreidingswet is opgenomen, is nog maar één keer volledig doorlopen. Een goede uitvoering vereist een wijziging van werkprocessen op landelijk, provinciaal en gemeentelijk niveau die niet vanaf dag één kunnen worden gerealiseerd. De Spreidingswet intrekken betekent dat een stelsel ongedaan wordt gemaakt voordat dit effect heeft kunnen sorteren of de effecten daadwerkelijk meetbaar zijn geweest.

De wijze waarop asielzoekers worden opgevangen, staat los van de asielinstroom. Daarbij geldt dat intrekken van de Spreidingswet negatieve gevolgen kan hebben voor de beschikbare opvangcapaciteit, en de problemen die het gevolg zijn van de instroom dus kan vergroten. Om die reden is de koppeling die de initiatiefnemers leggen tussen spreiding en instroom problematisch. De vraag in hoeverre instroombeperking als noodzakelijk of urgent wordt ervaren, vergt een zelfstandige politieke en bestuurlijke afweging.

De Afdeling advisering heeft ernstige bezwaren tegen het wetsvoorstel. Het advies is dan ook om het wetsvoorstel niet in behandeling te nemen.

Toename Beroepen Niet Tijdig Beslissen (BNTB) en oplopende IND-voorraden

Sinds 2024 tot peildatum 11 mei 2026 hebben 143.190 personen een Beroep Niet Tijdig Beslissen (BNTB) ingediend. In diezelfde periode zijn 16.570 personen twee keer of meer in het gelijkgesteld door de rechter. Per mei 2026 liepen er nog 9.780 zaken bij de rechtbank waarbij personen al minimaal voor de tweede keer naar de rechter zijn gestapt. De verwachting is dat het aantal opvolgende BNTB’s op korte termijn verder zal toenemen.
Bij asiel- en nareisaanvragen kampt de IND al jaren met oplopende voorraden. Oorzaken zijn onder meer een veel hogere asielinstroom dan waar de organisatie op is ingericht en meer complexiteit bij de toetsing van asielaanvragen, wat meer capaciteit vergt voor hetzelfde aantal zaken. Sinds 2024 is het inwilligingspercentage op asielaanvragen gedaald; afwijzingen zijn minder eenvoudig af te handelen en kosten meer tijd. Ook moest de IND tot 12 juni in alle afwijzingen eerst een voornemen uitbrengen, wat veel tijd kostte. Door deze combinatie lukt het de IND niet tijdig te beslissen.
Met de komst van het migratiepact is ingezet op een nieuwe asielprocedure, gericht op efficiëntie en flexibiliteit. Zo vervalt het verplichte aanmeldgehoor en de voornemenprocedure, wat een aanzienlijke vereenvoudiging en versnelling oplevert. Dit is nodig vanwege de kortere beslistermijnen onder het migratiepact. Onder het tweestatusstelsel moet de IND motiveren waarom een subsidiaire status wordt verleend, wat meer werk kan geven, maar daar staat de tijdsbesparing door afschaffing van de voornemenprocedure tegenover.
Als de IND niet tijdig beslist, kan een BNTB bij de rechter worden ingesteld. Bij gegrondverklaring geeft de rechter de IND een bevel om binnen een bepaalde termijn alsnog te beslissen. Probleem is dat de IND, ondanks inspanningen, vaak niet in staat is die termijn te halen vanwege het grote aantal BNTB’s en uitspraken. Dit is onwenselijk. De IND zet stappen ter verbetering en het kabinet is voornemens maatregelen te treffen om de asielprocedure te vereenvoudigen, zoals aangekondigd in het coalitieakkoord. Doel is de procedure niet langer te laten duren dan strikt noodzakelijk en snellere, zorgvuldige beslissingen mogelijk te maken.
Aan dwangsommen voor asiel, nareis en reguliere zaken was in 2024 circa 37 miljoen euro verbeurd, in 2025 circa 79 miljoen euro.
Artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de EU waarborgt het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. Lidstaten geven hier zelf invulling aan; zij zijn niet verplicht een regeling te hebben waarbij de rechter bij gegrondverklaring van een BNTB een dwangsom oplegt. Geen enkele andere lidstaat heeft naar bekend een regeling zoals de Nederlandse dwangsomregeling. Ook de EU-Procedurerichtlijn en het op 12 juni 2026 van toepassing geworden asiel- en migratiepact verplichten hiertoe niet.
Bij de plenaire behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet terugkeer en vreemdelingenbewaring is via een amendement-Van Dijk c.s. een wijzigingsbepaling toegevoegd die voorstelt de rechterlijke dwangsom niet langer van toepassing te laten zijn in het vreemdelingenrecht (Kamerstukken II 2025-2026, nr. 35 501, nr. 13). Achtergrond is het besef dat de rechterlijke dwangsom in het vreemdelingenrecht geen effectief instrument meer is om naleving af te dwingen, omdat deze bedoeld is voor stilzittende bestuursorganen, hetgeen bij de IND niet aan de orde is. Het wetsvoorstel is nog aanhangig bij de Eerste Kamer.
De lange wachttijd voor mensen die bescherming vragen is onwenselijk. De IND zet alles op alles om deze te verkorten. Het pact introduceert meerdere kortere behandeltermijnen. Met de huidige inzichten kan de IND de instroom en beslistermijnen vanaf 12 juni 2026 alleen bijhouden en binnen de nieuwe wettelijke termijnen afhandelen als voldoende capaciteit wordt vrijgemaakt voor aanvragen van na die datum. Dit heeft consequenties voor de capaciteit voor openstaande aanvragen van vóór 12 juni, waarvan de omvang in juni 2026 ongeveer 54.000 bedraagt. Zonder aanvullende maatregelen zou de behandelduur met meerdere jaren oplopen, met grote gevolgen voor vreemdelingen en ketenpartners. Daarom zijn maatregelen nodig om deze gevolgen in te perken. De herinrichting van de asielprocedure via het Asiel- en migratiepact en nationale uitvoeringskeuzes biedt een belangrijke kans. Afschaffing van onverplichte procedurestappen draagt bij aan flexibiliteit en efficiëntie. Toch zijn ook met deze aanpassingen aanvullende ingrijpende keuzes nodig om de behandelduur van liggende aanvragen van vóór 12 juni niet verder te laten oplopen.

Pacifisten niet langer welkom in Nederland

De Raad van de Europese Unie heeft besloten om de Richtlijn tijdelijke bescherming (RTB) met een jaar te verlengen tot en met 4 maart 2028 waardoor vluchtelingen uit Oekraïne bescherming krijgen in Europese lidstaten. De Raad heeft daarnaast echter ook besloten dat nieuwe vluchtelingen van tijdelijke bescherming op grond van de RTB moeten kunnen aantonen dat zij aan hun militaire verplichtingen in Oekraïne hebben voldaan of daarvan zijn vrijgesteld. Deze nieuwe voorwaarde geldt niet voor mensen die al tijdelijke bescherming op grond van de RTB in de Europese Unie hebben. Zij behouden hun tijdelijke bescherming. Toen miljoenen mensen uit Oekraïne op de vlucht sloegen voor de Russische invasie, heeft de Raad van de Europese Unie op 4 maart 2022 de RTB in werking gesteld. Hiermee hebben ontheemden uit Oekraïne in alle EU-lidstaten tijdelijke bescherming en daarmee recht op onder meer opvang, medische zorg en onderwijs. Ook geeft het de mogelijkheid om te kunnen werken.

Lees alles over vluchtelingen en asiel in Nederland in ons nieuwe boek. Klik op de boeklink

Nu ook verkrijgbaar als E-book

Vluchtelingen

Terug naar nieuwsoverzicht
Terug naar blogoverzicht

🔒

Reactie achterlaten?

Deze informatieve blog wordt u aangeboden door BVS Taxi Ter Aar

Om uw privacy en de veiligheid van deze website optimaal te waarborgen, maken wij geen gebruik van een online contactformulier.

U kunt uw reactie of vraag direct en veilig sturen naar onze redactie@bvs.nl via onderstaande knop.


📧 Mail de redactie

 

Related Story